แนวทางการพัฒนาโรงเรียนอัจฉริยะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดหนองคาย

Main Article Content

กมลพรรณ วันลีลา
พนายุทธ เชยบาล
พัชรินทร์ ชมภูวิเศษ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพอันพึงประสงค์                        ความต้องการจำเป็นพัฒนาแนวทางการพัฒนา และประเมินแนวทางในการพัฒนาโรงเรียนอัจฉริยะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดหนองคาย เป็นวิจัยแบบผสมผสานวิธี ผู้วิจัยแบ่งการวิจัย เป็น 3 ระยะ ประกอบด้วยระยะที่ 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ใน              การวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย ปีการศึกษา 2568 จำนวน 259 คน ได้มาโดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ มีค่า                 ความเชื่อมั่น ทั้งฉบับเท่ากับ 0.98 และ 0.97 ระยะที่ 2 กลุ่มผู้ให้ข้อมูลจาก 3 กลุ่ม ดังนี้ ผู้บริหารการศึกษา ผู้บริหารสถานศึกษา และนักวิชาการศึกษา จํานวนกลุ่มละ 3 คน                     รวมทั้งหมด 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์มีค่าความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างอยู่ระหว่าง 0.80–1.00 และ ระยะที่ 3 กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้เชี่ยวชาญ จํานวน 5 คน โดยมาจากการเลือกแบบเจาะจง มีค่าความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างอยู่ระหว่าง 0.80-1.00 โดย                   การวิเคราะห์ โดยใช้ค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน(Standard Deviation)


  ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของโรงเรียนอัจฉริยะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดหนองคายอยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด ตามลำดับ และมีค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็นอยู่ระหว่าง 0.120 – 0.210 2) แนวทางการพัฒนาโรงเรียนอัจฉริยะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดหนองคาย มีจำนวนทั้งสิ้น 11 แนวทาง ประกอบด้วย 1) ด้านสื่อนวัตกรรมและเทคโนโลยี จำนวน 3 แนวทาง 2) ด้านบุคคล จำนวน 4 แนวทาง และ 3) ด้านการบริหาร จำนวน 5 แนวทาง และ 3) ผลการประเมินแนวทางการพัฒนาโรงเรียนอัจฉริยะ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน                                        

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กนกอร สมปราชญ์. (2560). ภาวะผู้นำและภาวะผู้นำการเรียนรู้สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปี งบประมาณ พ.ศ. 2567-2568. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

ชาญวิทย์ ชุมศรี. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาสู่การเป็นโรงเรียนอัจฉริยะในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์

ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ชูสิทธิ์ ประดับเพ็ชร์. (2563). การบริหารสถานศึกษาในยุควิถีใหม่ (New Normal). อยุธยา: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

ณัฐวุฒิ พงศ์สิริ. (2560). แนวทางการพัฒนาโรงเรียนคุณภาพสูงในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: การศึกษา.

นวลจันทร์ จุฑาภักดีกุล. (2558). พัฒนาการทางสังคมและอารมณ์ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: การศึกษา.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวิริยสาส์น.

ปาริฉัตร โพธิกุล. (2566). การประเมินความต้องการจำเป็นของสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. ใน วิทยานิพนธ์ ค.ม. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

วิจารณ์ พานิช. (2560). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์.

สมคิด พรมจุ้ย. (2550). การประเมินโครงการ. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมชาย รัตนทองคำ. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: กลยุทธ์และการจัดการนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 2. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 สพป.หนองคาย เขต 2. หนองคาย: กลุ่มนโยบายและแผน.

สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: แนวคิด แนวทาง และการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 10). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Elliott, T. (2017). Digital Leadership: A Six-Step Framework For Transformation. [online]. Available from: http://www.digitalistmag.com/ author/telliott.

Fullan, M. (2013). Stratosphere: Integrating technology, pedagogy, and change knowledge. Pearson.

Guskey, T. R. (2000). Evaluating professional development. California: Corwin Press.

Mandinach, E. B., & Gummer, E. S. (2016). Data literacy for educators: Making it count in teacher preparation and practice. Teachers College Press.

Sheninger, E.C. (2014). Digital leadership: changing paradigms for changing times. United States of America: Corwin.

Siavash, S. (2012). Smart Schools: Factors for Success in Innovative Learning Organizations. London: Routledge.

Stufflebeam. D. L. & Shinkfleld. A. J. (1990). Systematic Evaluation. Boston: Kluwer- Nijhoff.

Sullivan, C. (2017). Digital Leadership for Learning. Journal of Educational Administration, 55(2), 53–70.

UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO. (pp. 108-110).

Wiggins, G., & McTighe, J. (2012). The Understanding by Design guide to advanced concepts in creating high-quality units. ASCD.

Zhu, C. (2016). Digital High-Quality Schools: Integrating Technology in Education. Singapore: Spring.