แนวทางการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่ และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาจำนวน 7 คน และครูผู้สอนจำนวน 92 คน รวมทั้งสิ้น 99 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามสภาพปัจจุบันซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.974 และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า สภาพปัจจุบันการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่ ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านการส่งเสริมพัฒนาให้นักเรียนมีวินัย คุณธรรม จริยธรรม มีค่าเฉลี่ยสูงสุดอยู่ในระดับมาก ส่วนด้านการประเมินผลการดำเนินงานกิจการนักเรียนมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดอยู่ในระดับปานกลาง ทั้งนี้ พบว่า ด้านที่ควรพัฒนาเป็นลำดับแรกคือ ด้านการประเมินผลการดำเนินงาน รองลงมาคือ ด้านการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน และด้านการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนตามลำดับ แนวทางการพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนประกอบด้วย 6 ด้านหลัก โดยเน้นกลยุทธ์การพัฒนาระบบการประเมินผลแบบมีส่วนร่วม การสร้างเครือข่ายดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่เข้มแข็ง และการขยายพื้นที่ประชาธิปไตยในโรงเรียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กวินญาดา ชัยเดช. (2561). การบริหารกิจการนักเรียนของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอเมือง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1. ใน การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
กิตติชัย ภัทรธาดาสิริ, ทินกร ชอัมพงษ์ และเยาวเรศ ภักดีจิตร. (2565). การศึกษาปัญหาการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์เขต 2. Education journal Faculty of Education, NakhonSawan RajabhatUniversity, 5(3), 98.
เกริกก้อง มังคละพฤกษ์. (2560). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนอาชีวศึกษาตามแนวคิดการเสริมสร้างค่านิยมในการทำงาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เฉลิมพล สโมรินทร์ และนงลักษณ์ ใจฉลาด. (2563). การศึกษาสภาพการบริหารงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39. Journal of Legal Entity Management and Local Innovation, 6(5), 291-305.
ทองแดง แสวงบุญ และ สุรางคนา มัณยานนท์. (2564). การบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนปทุมราชวงศา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 4(1), 179.
เดชาธร ดอกตะเคียน. (2567). แนวทางการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่. ใน สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. สถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ.
วณิชย์ เอื้อน้อมจิตต์กุล. (2561). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนงิ้วรายบุญมีรังสฤษฏ์. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก หน้า 1 (6 เมษายน 2560).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2562). มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา พ.ศ. 2560 (ปรับปรุง พ.ศ. 2562). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Prentice-Hall.
Cohen, J., McCabe, E. M., Michelli, N. M., & Pickeral, T. (2009). School climate: Research, policy, practice, and teacher education. Teachers College Record, 111(1), 180-213.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Fayol, H. (1949). General and industrial management (Translated by C. Storrs). Pitman Publishing.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.
OECD. (2019). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing.
Office of the National Education Commission. (2010). National education plan (2017-2036). Ministry of Education.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art & practice of the learning organization. (Revised ed.). Doubleday.
UNESCO. (2021). Global citizenship education: Topics and learning objectives. UNESCO.
