ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของครู ในโรงเรียนสหวิทยาเขตภาคีนพวัฒน์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของครูในโรงเรียนสหวิทยาเขตภาคีนพวัฒน์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 2) เพื่อเปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของครูในโรงเรียนสหวิทยาเขตภาคีนพวัฒน์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่างคือครูผู้สอนจำนวน 260 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบง่ายโดยจัดสัดส่วน (Proportional Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test และ One-way ANOVA
ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.44, S.D. = .556) โดยด้านแรงบันดาลใจมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 4.46, S.D. = .532) รองลงมาคือด้านจินตนาการ ( = 4.45, S.D.= .545) และด้านการนำการเปลี่ยนแปลง ( = 4.45, S.D. = .559) สะท้อนให้เห็นว่าผู้บริหารมีความสามารถโดดเด่นในการสร้างแรงจูงใจภายในให้แก่บุคลากร คิดนอกกรอบ และนำพาองค์กรไปสู่การเปลี่ยนแปลงเชิงสร้างสรรค์ 2) การเปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ .01 โดยโรงเรียนขนาดใหญ่และขนาดใหญ่พิเศษมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าโรงเรียนขนาดเล็กและขนาดกลาง ครูที่มีวุฒิการศึกษาสูงกว่าปริญญาตรีมีการรับรู้สูงกว่าครูวุฒิปริญญาตรี และครูที่มีประสบการณ์การทำงานมากมีการรับรู้สูงกว่าครูที่มีประสบการณ์น้อย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กฤษพล อัมระนันท์. (2559). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียน อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารการบริหารการศึกษา, 3(1), 45–58.
ธนกฤต กุลพินิจ. (2563). ผลของภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการ. วารสารการบริหารการศึกษาและการพัฒนาโรงเรียน, 5(1), 102–115.
ธีระ รุญเจริญ. (2557). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียน. วารสารการบริหารการศึกษา, 3(2), 15–28.
ปาณิสรา อะทะโน. (2564). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สพม. เลย–หนองบัวลำภู. วารสารการบริหารการศึกษา, 6(3), 33–47.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2558). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษา.
เสาวนีย์ เกียรติพรศักดา. (2564). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารกับการบริหารจัดการสถานศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา, 6(2), 50–64.
Ash, R., & Persall, J. (2000). The principal as creative leader: Strategies for fostering innovation in schools. Educational Leadership, 57(2), 48–52.
Basadur, M. (2008). Leading others to think innovatively together: Creative leadership. The Leadership Quarterly, 19(2), 103–121.
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. New York, NY: Free Press.
Beghetto, R. A. (2019). Structured uncertainty: How leaders foster creative learning environments. Journal of Educational Change, 20(3), 341–360.
Chernin, P. (2001). Creative leadership: The strength of ideas, the power of the imagination. Vital Speeches of the Day, 68(8), 245-248.
Day, C., Gu, Q., & Sammons, P. (2016). The impact of leadership on student outcomes. Educational Administration Quarterly, 52(2), 221–258.
Harris, A., & Jones, M. (2018). Creative leadership in schools: Developing the capacity for innovation. School Leadership & Management, 38(3), 225–241.
Kotter, J. P. (1996). Leading change. Boston, MA: Harvard Business School Press.
Leithwood, K., & Sun, J. (2018). Leadership for 21st century schools. Educational Management Administration & Leadership, 46(3), 380–402.
Yukl, G. (2006). Leadership in organizations. (6th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson.
Zhu, W., Wang, W., Cai, Z., & Engels, N. (2019). Teacher leadership and school development. Educational Management Administration & Leadership, 47(5), 789–805.
