การประเมินระดับความสุขและความอยู่ดีมีสุขของผู้อยู่อาศัยในชุมชนการเคหะแห่งชาติ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสุขและความอยู่ดีมีสุขของผู้อยู่อาศัยในชุมชน มิติเศรษฐกิจ มิติสังคม มิติชุมชนและสิ่งแวดล้อม 2) นำเสนอแนวทางในการพัฒนาให้ชุมชนเข้มแข็งและยั่งยืน ที่สอดคล้องกับเป้าหมายหลักการพัฒนาอย่างยั่งยืน SDGs และ 3) นำเสนอแนวทางในการแก้ไขปัญหา อุปสรรค ข้อเสนอแนะอันนำไปสู่การพัฒนาชุมชนอื่น ๆ เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยมีประชากรและกลุ่มตัวอย่างคือผู้อยู่อาศัยในบ้านเอื้ออาทรรวม 5,125 อาคารชุด ด้วยการตอบแบบสอบถามแบบประเมินค่า และเก็บรวบรวมจากนิติบุคคล สถิติที่ใช้เชิงพรรณนาได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และแบบสัมภาษณ์เชิงลึกผู้จัดการนิติบุคคล ผู้นำชุมชน และผู้อยู่อาศัย รวม 38 คน ใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า

1. ระดับความสุขและความอยู่ดีมีสุขของผู้อยู่อาศัยในชุมชน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อจำแนกเป็นรายมิติ ได้แก่ มิติสังคม มิติชุมชนและสิ่งแวดล้อม และ มิติเศรษฐกิจ ตามลำดับ


2. แนวทางการพัฒนาสู่ความเข้มแข็งและยั่งยืนตามเป้าหมาย SDGs มุ่งเน้นการบูรณาการทักษะอาชีพและเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อยกระดับขีดความสามารถทางการแข่งขันทางเศรษฐกิจ ควบคู่กับการสร้างระบบสุขภาพเชิงรุกและเครือข่ายความปลอดภัยที่เข้มแข็งในมิติสังคม พร้อมทั้งบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมด้วยระบบขยะครบวงจรและการใช้พลังงานสะอาดภายใต้หลักธรรมาภิบาล


3. แนวทางในการแก้ไขปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะผ่าน 10 ประเด็นสำคัญ เช่น การสร้างผู้นำเยาวชนรุ่นใหม่ การขยายเครือข่ายความร่วมมือพหุภาคี และการใช้ฐานข้อมูลดิจิทัลเพื่อความโปร่งใส เพื่อสร้างความต่อเนื่องในการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตของคนทุกกลุ่มวัยอย่างเท่าเทียมในอนาคต