ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารกับความสุข ในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับความฉลาดทางอารมณ์ ของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา 2) เพื่อศึกษาระดับของความสุขในการปฏิบัติของครูโรงเรียนมัธยมศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษากับความสุขในการปฏิบัติงานของครู โรงเรียนมัธยมศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา จำนวน 302 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม เกี่ยวกับความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษาและความสุขในการปฏิบัติงานของครู สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษาโดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) ความสุขในการปฏิบัติงานของครูโดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก และ 3) ความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความสุขในการปฏิบัติงานของครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ในระดับสูง แสดงให้เห็นว่าเมื่อผู้บริหารสถานศึกษามีความฉลาดทางอารมณ์สูงขึ้น จะส่งผลให้ครูมีความสุขในการปฏิบัติงานเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กษมา ช่วยยิ้ม. (2563). การพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขในการทำงานของผู้บริหารและครู ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุราษฎร์ธานี เขต 2. สุราษฎร์ธานี: สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์.
ชนินทร แดงทองดี และ ชนมณี ศิลานุกิจ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษากับความสุขในการทํางานของครูในสถานศึกษาสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานครเขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
วลัยพร ศรีรัตน์, ชนะศึก นิชานนท์ และ สุขุม เฉลยทรัพย์. (2565). รูปแบบเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสํานักงาน คณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 6(10), 408-422
วิภาวี สุขหร่อง. (2560). ความสุขในการทำงานของครูโรงเรียนบางบ่อวิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานฯ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563).รายงานสถานภาพความสุขของครูไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Boyatzis, R. E., & McKee, A. (2005). Resonant Leadership. Boston: Harvard Business School Press.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York, NY: Harper & Row.
Diener, E. (Ed.). (2009). The science of well-being: The collected works of Ed Diener. Springer Science & Business Media.
Gardner, H. (1983). Frames of Mind: A Theory of Multiple Intelligences. New York: Basic Books.
Goleman, D. (1998). Working with Emotional Intelligence. New York: Bantam Books.
Goleman, D. (2000). Leadership That Gets Results. Harvard Business Review.
Herzberg, F. (1966). Work and the Nature of Man. Cleveland: World Publishing.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Manion, J. (2003). Joy at work: A core strategy for organizational success. The Journal of Nursing Administration, 33(12), 652–659.
Mayer, J.D. and Salovey, P. (1997) What Is Emotional Intelligence? Emotional Development and Emotional Intelligence: Implications for Educators. Basic Books, New York, 3-31.
Yin, H., et al. (2016). Work environment characteristics and teacher well-being: The mediation of emotion regulation strategies. International Journal of Environmental Research and Public Health, 13(9), 907.
