ผลการจัดการเรียนรู้เทคนิคคิดเลขเร็วแบบเวทคณิต เรื่อง การบวกและการลบ ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 สำนักงานเขตพื้นที่การประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3 จังหวัดอุบลราชธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคคิดเลขเร็วแบบเวทคณิต 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียน 3) เปรียบเทียบทักษะการคิดคำนวณระหว่างก่อนและหลังเรียน และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านคันไร่ (อาภากโรครุราษฎร์) จำนวน 28 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โดยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 8 แผน แบบวัดผลสัมฤทธิ์ แบบทดสอบวัดทักษะการคิดเลขเร็ว แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ E1/E2 และการทดสอบค่าที (t-test dependent Samples)
ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคคิดเลขเร็วแบบเวทคณิต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 81.56/83.39 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. ทักษะการคิดคำนวณของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การบวกและการลบ โดยใช้เทคนิคการคิดเลขเร็วแบบเวทคณิต หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ผลการศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคคิดเลขเร็วแบบเวทคณิต พบว่า ระดับความพึงพอใจภาพรวมอยู่ ในระดับมากที่สุดเท่ากับ 4.55 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.67
Article Details
เอกสารอ้างอิง
นุกูล ดวงใจ. (2550). การพัฒนาแบบฝึกเสริมทักษะพื้นฐานคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวก การลบ และการคูณสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยรูปแบบเวทคณิต. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
พันวนา พัฒนอุดมสินค้า. (2562). กระบวนการนิเทศโดยใช้วงจรเดมมิ่งผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของโรงเรียนแกนนำระดับประถมศึกษาที่จัดการเรียนการสอนโดยใช้เทคนิคการคิดเลขเร็วแบบอินเดีย(เวทคณิต) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
กาญจนบุรี เขต 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 8(2), 317-331.
วิทูรณ์ เหล็มปาน. (2547). การจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศักดา บุญโต. (2543). เวทคณิต (Vedic Mathematics) : คณิตคิดลัดจากสูตรพื้นฐาน 16 สูตร. กรุงเทพฯ: ศิลปะการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้เทคนิคเวท คณิตในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานวิชาการและมาตรฐานการศึกษา และ คณะ. (2560) ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 1). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด. เรียกใช้เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2568 จากhttps://drive.google.com/file/d/F4_wAe-ZF3-WhvnEAupXNiWchvpc QKW/ view
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2565). รายงานผลการประเมินคุณภาพผู้เรียน (NT) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา และ คณะ (2562). เทคนิคคิดเลขเร็วแบบอินเดีย (เวทคณิต). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด. เรียกใช้เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2568 จาก http://academic.obec.go.th/images/document/ 1599791149_d_1.pdf
Bruner, J. S. (1966). Toward a theory of instruction. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Daliva, R. C., & Deita, M. D. (2025). Effectiveness of Vedic Mathematics in Enhancing Mathematical Skills and Engagement Among Elementary Learners. International Journal of Educational Research, 48(2), 112–121.
Gagné, R. M., Briggs, L. J., & Wager, W. W. (1992). Principles of instructional design (4th ed.). New York, NY: Holt, Rinehart and Winston
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work (2nd ed.). New York, NY: John Wiley & Sons.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2015). Models of teaching (9th ed.). Boston, MA: Pearson Education.
Katz, L. G. (2001). Building dispositions for learning. ERIC Digest. Champaign, IL: ERIC Clearinghouse on Elementary and Early Childhood Education.
Maslow, A. H. (1981). Motivation and personality (2nd ed.). New York, NY: Harper & Row.
National Council of Teachers of Mathematics. (2000). Principles and standards for school mathematics. Reston, VA: Author.
Polya, G. (1957). How to solve it (2nd ed.). Princeton, NJ: Princeton University Press.
Raikhola, S. S., Singh, A. K., & Tyagi, P. (2020). A Thematic Analysis on Vedic Mathematics and Its Importance. International Journal of Advanced Research in Computer Science, 11(2), 52-56.
Roun Education Society. (2020). เก่งคณิตด้วยตัวเองจนคุณครูตกใจ:เวทคณิต (จตุพร เกิด มี, ผู้แปล .(พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์จำกัด.
Skemp, R. R. (1976). Relational understanding and instrumental understanding. Mathematics Teaching, 77, 20–26.
