การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาเพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างสรรค์ชิ้นงานสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย

Main Article Content

พัทฐรินทร์ โลหา
ภัทรฤทัย ลุนสำโรง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการสร้างสรรค์ชิ้นงานของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัยที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาเพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างสรรค์ชิ้นงาน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 3 ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 18 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา 2) แบบประเมินความสามารถในการสร้างสรรค์ชิ้นงาน และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และ t-test for Dependent Samples


ผลการวิจัยพบว่า


1) ความสามารถในการสร้างสรรค์ชิ้นงานของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย หลังเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05


2) นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัยมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาเพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างสรรค์ชิ้นงาน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

รุ่งโรจน์ ภู่พงศ์. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาที่มีต่อความพึงพอใจและเจตคติต่อการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 5(2), 145-158.

วรรณา วงศ์สว่าง. (2564). การพัฒนาสมรรถนะการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักศึกษาครูปฐมวัยในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 12(1), 89-104.

วิมลรัตน์ ชัยบุรินทร์. (2562). การออกแบบสื่อการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยตามแนวคิดการ สร้างสรรค์ด้วยปัญญา. วารสารการศึกษาปฐมวัย, 23(3), 45-56.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2557). สะเต็มศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภา ลาดพร้าว.

สุพรรณี ไชยเทพ. (2562). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริม ความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรมสำหรับนักศึกษาครู. วารสารวิจัยทางการ ศึกษา, 14(2), 210-225.

อริยา ชัยพฤกษ์ และคณะ. (2563). สภาพปัญหาและแนวทางการพัฒนาทักษะการสร้างสรรค์ชิ้นงานของนักศึกษาครู. วารสารพัฒนาการเรียนรู้รายวิชาการ, 8(4),112-127.

Besemer, S. P., & O'Quin, K. (1999). Confirming the three-factor creativeproduct analysis matrix model in an American sample. Creativity Research Journal, 12(4), 287-296. Retrieved December 22, 2025 from https://doi. org/10.1207/ s15326934crj1204_6

National Aeronautics and Space Administration. (2014). Engineering design process. Retrieved December 22, 2025 from https://www.nasa.gov/ audience/foreducators/plantgrowth/ reference/index.html

Papert, S. (1980). Mindstorms: Children, computers, and powerful ideas. Basic Books.