การวิเคราะห์ปัญหาและแนวทางฟื้นฟูวงการพระพุทธศาสนาไทย ตามหลักพุทธธรรมร่วมสมัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัญหาที่เกิดขึ้นในวงการพระพุทธศาสนาไทย ทั้งปัญหาภายในและภายนอก รวมถึงเสนอแนวทางฟื้นฟูศรัทธาและพัฒนาพระพุทธศาสนาให้สอดคล้องกับสังคมร่วมสมัย โดยใช้หลักพุทธธรรมเป็นกรอบในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาภายในพระพุทธศาสนา ได้แก่ พฤติกรรมไม่เหมาะสมของพระสงฆ์ ความเสื่อมของวินัยสงฆ์ การพุทธพาณิชย์ และการแตกแยกภายในคณะสงฆ์ ส่วนปัญหาภายนอก ได้แก่ ความเข้าใจผิดของประชาชนต่อหลักธรรม อิทธิพลของวัตถุนิยมและเทคโนโลยี การเผยแพร่แนวคิดนอกศาสนา และการแทรกแซงทางการเมือง แนวทางฟื้นฟูจึงควรมุ่งใช้หลักธรรม เช่น ศีล สมาธิ ปัญญา สติ และอิทัปปัจจยตา ในการสร้างจิตสำนึกทางศีลธรรม เสริมบทบาทพระสงฆ์ให้เป็นผู้นำจิตวิญญาณของชุมชน และส่งเสริมการศึกษาพระธรรมวินัยอย่างถูกต้อง เพื่อให้พระพุทธศาสนายังคงเป็นรากฐานทางจิตใจของสังคมไทยอย่างมั่นคงและยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองพุทธศาสนศึกษา. (2563). รายงานสถานการณ์พระพุทธศาสนาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
ธวัชชัย ศรีสุวรรณ. (2562). ศรัทธาและเหตุผล: ศาสนาในยุควิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประยูร ธรรมอุดม. (2560). ศาสนา การเมือง และความเปลี่ยนแปลงในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี. (2561). ศาสนาและทุนนิยมในสังคมไทยร่วมสมัย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พนม เกตุมาน. (2561). พุทธศาสนาในวิถีชีวิตไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2548). หลักธรรมเพื่อสังคมสันติสุข. กรุงเทพฯ: สถาบันบันลือธรรม.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2562). พระพุทธศาสนากับการพัฒนาจิตใจในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มจร.
สุภาพร ธรรมรัตน์. (2564). ศาสนาในยุคดิจิทัลและการเปลี่ยนแปลงทางค่านิยมของคนรุ่นใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สมภพ จิตตนิเทศ. (2565). สมาธิภาวนาและการพัฒนาผู้นำทางจิตวิญญาณ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ชุมชน.