การใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในบริบทสังคมร่วมสมัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่อง “การใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในบริบทสังคมร่วมสมัย” มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายแนวคิดและกระบวนการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในยุคปัจจุบัน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ภาษาอังกฤษมีบทบาทสำคัญต่อการเรียนรู้ การทำงาน และการดำรงชีวิตในสังคมโลกาภิวัตน์ เนื้อหามุ่งเน้นการใช้กิจกรรมการเรียนรู้ที่หลากหลาย เชื่อมโยงกับสถานการณ์จริง และส่งเสริมการใช้ภาษาที่สอดคล้องกับชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะการพัฒนาความสามารถทางภาษาด้านโครงสร้างไวยากรณ์ควบคู่กับทักษะการฟังและการพูดอย่างมีประสิทธิภาพ
ผู้สอนจึงมีบทบาทสำคัญในการเสริมสร้างศักยภาพของผู้เรียนให้สามารถใช้ภาษาอังกฤษเป็นเครื่องมือในการเข้าถึงองค์ความรู้ การแลกเปลี่ยนข้อมูล ความคิด และความรู้สึก ตลอดจนสร้างความเข้าใจอันดีในสังคม กระบวนการสื่อสารพื้นฐานประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ 4 ประการ ได้แก่ ผู้ส่งสาร สาร สื่อ และผู้รับสาร โดยมีการตอบสนองกลับ (Feedback) เพื่อประเมินประสิทธิผลของการสื่อสาร การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษจึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในยุคดิจิทัลและสังคมการทำงานแห่งศตวรรษที่ 21 ซึ่งต้องการบุคลากรที่สามารถสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ แนวทางสำคัญคือการสร้างแรงจูงใจให้ผู้เรียนตระหนักถึงคุณค่าและความสำคัญของภาษาอังกฤษ ส่งเสริมเจตคติเชิงบวกผ่านบทเรียนที่สนุกสนาน มีส่วนร่วม และเชื่อมโยงกับชีวิตจริง เพื่อให้การเรียนรู้ภาษาอังกฤษเกิดประสิทธิผลอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กอบกาญจน์ วงศ์วิสิทธ์(2551). ทักษะภาษาเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตน.
จุฑาภรณ์ ภารพบ และฐิตินาร์ถ คำยอด (2558). การศึกษารูปแบบการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของผู้ให้บริการคุณภาพการท่องเที่ยวจังหวัดสตูล. ใน รายงานวิจัย. คณะศิลป
ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย สงขลา.
นฤมล จิตรเอื้อ และเขมมารี รักษ์ชูชีพ (2558). กลยุทธ์การจูงใจการท่องเที่ยวระยะยาวแบบ
เปี่ยมสุขของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวต่างประเทศ. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2568
จาก http://www.bus.rmutt. ac.th/journal/pdf/vol7-no2-06.pdf
พรพิมล ริยาย และธนางกูร ขำศร. (2552). การพัฒนาทักษะการฟัง-พูดภาษาอังกฤษของ
นักศึกษาชั้นปีที่ 1 โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์มัลติมีเดีย. ใน รายงานวิจัย. กองทุนวิจัย มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่.
วิภาดา ประสารทรัพย์. (2542). พฤติกรรมการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
วิไล แผงศรี(2568). แนวทางการพัฒนาการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของผู้เรียน : เกาให้ถูกที่คัน.เรียกใช้เมื่อ 2 กันยายน 2568 จาก https://www.gotoknow.org/posts/457133
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) (2568). ทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่
เรียกใช้เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2568 จาก http://www.okmd.or.th/okmdopportunity/new-gen/262/
สถาบันภาษาอังกฤษ. (2557). คู่มือการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแนวใหม่ตามกรอบ
มาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เป็นสากลระดับชั้นประถมศึกษา.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สมพร โกมารทัต (2555). รูปแบบการจัดการโปรแกรมภาษาญี่ปุ่นระดับอุดมศึกษาเพื่อธุรกิจนำเที่ยว. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการศึกษา.
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ (2551). ตัวชี้วัดและ
หลักสูตรแกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชน
สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด
สำนักบริหารแรงงานต่างด้าว (2568). วารสารสถิติจำนวนคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตทำงาน
คงเหลือทั่วราชอาณาจักร ประจำปี 2558. เรียกใช้เมื่อ 14 กันยายน 2568 จาก
http://wp.doe.go.th/wp/images/ statistic/sy/sy2558.pdf
สุริน ร่วมคำ และคณะ (2568). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยใช้บทบาทสมมติ. เรียกใช้เมื่อ 23 กันยายน 2585 จากhttp://www/lannapoly.ac.th
/mis/download. php?ResearchID=91
แสงระวี ดอนแก้วบัว. (2558). ภาษาศาสตร์สำหรับครูสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ:
สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
British Council. (2568). วิธีที่ช่วยพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษให้มีสำเนียงคล้ายเจ้าของภาษามากที่สุด. เรียกใช้เมื่อ 14 กันยายน 2568 จาก https://www.britishcouncil.
or.th/english/tips/how-to-improveyour-english-pronunciation-to-talk-likea-native
Byrne, D. (1976). Teaching Oral English. London: Longman Group VK.
Englishgang.com (2568). ความสำคัญภาษาอังกฤษกับการทำงานในยุคปัจจุบัน. เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2568 จาก https://englishgang.com/
FMCP ENGLISH (2568). การสร้างความมั่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษ 5 วิธี. เรียกใช้เมื่อ 2 กันยายน 2568 จาก https://www.fmcpenglish.com
Lasswell, H.D. ( 1 9 6 6 ) . “The Structure and Function of Communication in
Society”. In Public Opinion and Communication. New York: Free Press.
R., Oxford. (1 9 9 0 ). Language Learning Strategies: What every teacher shouldknow. Boston, MA.: Heinle & Heinle.
Sujjanun, J. (2011). Learning and teaching English grammar. Chiang Mai: ChiangMai University.