ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ระดับการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครู ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทั้งสอง และสร้างสมการพยากรณ์ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารสถานศึกษาจำนวน 113 คน และครูผู้สอนจำนวน 197 คน รวมทั้งสิ้น 310 คน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา 6 ด้าน และการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครู 4 ด้าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) การพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูโดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาด้านการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ ด้านการสร้างบรรยากาศและวัฒนธรรมองค์การนวัตกรรม ด้านการทำงานเป็นทีมและการมีส่วนร่วม และด้านการพัฒนาทักษะดิจิทัล สามารถพยากรณ์การพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูได้ร้อยละ 68.2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จีราภา ประพันธ์พัฒน์. (2560). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของ สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พลธาวิน วัชรทรธำรงค์. (2565). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม: กลยุทธ์สู่องค์กรแห่งอนาคต. นนทบุรี: ธิงค์ บียอนด์ บุ๊คส์.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2563). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2565). Future of Learning: ทักษะแห่งอนาคตกับการศึกษาที่เปลี่ยนไป. กรุงเทพฯ: เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
สุดารัตน์ สารสว่าง. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา บุรีรัมย์ เขต 4. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2564). การวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา: แนวคิดและกรณีศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. (2566). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565 และแผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. เลย: กลุ่มนโยบายและแผน สพป.เลย 2.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
Anderson, M., & Rodriguez, J. L. (2021). The impact of innovative leadership on teaching effectiveness and student outcomes. Journal of Educational Leadership, 34(2), 115-130. from https://doi.org/10.1177/0013161X211001234
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. Free Press.
Burns, J. M. (1978). Leadership. Harper & Row.
Fullan, M. (2020). The nuances of leading change: The ten insights from research and practice. Corwin Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Robinson, S. (2021). Visionary leadership for educational innovation. Sage Publications.
Thompson, L. (2023). Cultivating creative cultures: A framework for innovative school leaders. Educational Management Administration & Leadership, 51(1), 45-62. from https://doi.org/10.1177/17411432221123456
Wang, Y., Li, X., & Chen, H. (2022). Creating an innovative climate: The role of school leadership in promoting teachers' innovative work behavior. Asia Pacific Journal of Education, 42(3), 450-467. https://doi.org/10.1080/ 02188791.2022.2056789
