แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะ อันพึงประสงค์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวินัยสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา 2) พัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวินัยสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา และ 3) ศึกษาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวินัยของนักเรียนระดับประถมศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวินัย และแบบประเมินคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวิจัยของนักเรียนระดับประถมศึกษา
ผลการศึกษาพบว่า
- 1. แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวินัยสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา ประกอบด้วย 1) การออกแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก 2) วิธีการจัดการเรียนรู้ใน 3) การประเมินผลการเรียนรู้ และ 4) การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้
- ชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวินัยสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา ตามขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ 4 ขั้นตอน คือ ขั้นการเตรียมความพร้อม ขั้นการลงมือปฏิบัติ ขั้นแลกเปลี่ยนความคิด และขั้นแสดงแผนผังความคิด มีค่าเฉลี่ยของระดับความเหมาะสมเท่ากับ 4.33 ซึ่งมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก
- คุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านความมีวินัยของนักเรียนระดับประถมศึกษาก่อนการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก มีคะแนนรวมเท่ากับ 51.21 หลังการใช้ชุดกิจกรรม มีคะแนนรวมเท่ากับ 72 คะแนน มีคะแนนพัฒนาการเท่ากับ 20.79 การแปลผลอยู่ในระดับดี
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอน 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562)
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
สุภาณี เกิดบุญธรรม. (2563). ปัญหาพฤติกรรมของนักเรียนระดับประถมศึกษาในจังหวัดนครปฐม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 18(2), 34-47.
จงรักษ์ บุญญานุพงศ์. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 26(3), 112-127.
ชัยยงค์ ราตรี, วรเวช ศิริประเสริฐศรี และอรัญ ซุยกระเดื่อง. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกเรื่องพลเมืองดีในวิถีประชาธิปไตย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 9(1), 163-178.
ทิศนา แขมมณี. (2557). 14 วิธีสอนสำหรับครูมืออาชีพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญญารัตน์ นวลละออ. (2561). การใช้กิจกรรมเสริมทักษะเพื่อส่งเสริมความรับผิดชอบของนักเรียน. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 46(2), 1-15.
ปรีชา ศิลาชัย, และศุภนัฐ พานา. (2566). การพัฒนาคุณลักษณะความเป็นพลเมืองประชาธิปไตย โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปิยะพร อุ่นจิตต์. (2564). ผลของกิจกรรมเชิงปฏิบัติการต่อพฤติกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 23(1), 45-58.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2563). การเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังกับ PLC เพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรทิพย์ อินทร์สุข. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อเสริมสร้างวินัยนักเรียน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 18(1), 45-58.
ไพโรจน์ ชินศรประภา. (2550). สนุก สุขใจ ได้ปัญญา Constructionism ทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ด้วยปัญญา. กรุงเทพฯ: มูลนิธิไทยคม.
วีรยุทธ พลายเล็ก (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะ และกระบวนการและจิตคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ ค.ด. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศิริพร สังข์สุข. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อความรับผิดชอบและการเข้าเรียนตรงเวลาของนักเรียน. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 14(1), 25-37.
สุชาดา สิทธิวรานุวงศ์. (2562). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 42(4), 97-113.
สุภัค วิเชียรรัตน์. (2561). การพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ด้วยกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 9(1), 45-56.
สุภาณี เกิดบุญธรรม. (2563). ปัญหาพฤติกรรมของนักเรียนระดับประถมศึกษาในจังหวัดนครปฐม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 18(2), 34-47.
BHC. (2010). Professional training & development. Retrieved from https://www. slideshare.net/ssorden/active-learning-11618566
Felder, R.M.; Brent, R. (2009). Active learning: An introduction. ASQ higher Education Brief.
Gagne, R. M. (1985). The conditions of learning (4th ed.). New York: Holt, Rinehart and Winston.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2017). The impact of cooperative learning on achievement, peer relationships, and attitudes. In J. Hattie & E. M. Anderman (Eds.), International guide to student achievement (pp. 250–254). Routledge.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
McClelland, D. C. (1965). Toward a theory of motive acquisition. American Psychologist, 5, 321–333.
Piaget, J. (1972). Psychology and epistemology: Towards a theory of knowledge. Penguin.
Trowbridge, L. W., Bybee, R. W., & Powell, J. C. (2000). Teaching secondary school science: Strategies for developing scientific literacy (8th ed.). Merrill/Prentice Hall.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
