โปรแกรมการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ สำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง เขต 1

Main Article Content

ไพฑูรย์ การเพียร
บุศรา เชื้อดี
พิศาระวี วีระพงศ์พร
อโณทัย ไทยวรรณศรี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ และ 2) เพื่อออกแบบและประเมินโปรแกรมการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ สำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง เขต 1 การดำเนินการวิจัยมีลักษณะเป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 359 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง เขต 1 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของโปรแกรม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยข้อมูลเชิงพรรณนา


              ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน 2) โปรแกรมการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์สำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงาบเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง เขต 1 มีผลการประเมินความเหมาะสม และความเป็นไปได้ของโปรแกรมการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์สำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง เขต 1 โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน โดยรวมมีความเหมารสมและมีความเป็นไปไปใต้อยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางสถานศึกษา พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.

ชุลีรัตน์ ล้ำนาค. (2558). การจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนานาฏยประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ทิศนา แชมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงทพฯ: สุวิริยาส์น.

ปฐมาภรณ์ ปะการะโทธิ์. (2564) การพัฒนาโปรแกรมการจัดการเรียนรู้ของครูในศดวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ (2551). ทักษะ 5C เพื่อการพัฒนาหน่วยการเรียนรู้และการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2558). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษ ที่ 21!. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วรนิษฐา เลขนอก. (2560). โปรแกรมการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานการศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และคณะ. (2563). การเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์. เรียกใช้เมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2566 จาก www.curriculumandlearning.com

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2551). การวางแผนและการบริหารโครงการ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาการศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง เขต 1. (2564) รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประศึกษาอ่างทอง เขต 1. อ่างทอง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาการศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง เขต 2.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาชั้นพื้นฐาน. (2553) แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์ การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2545). กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี : แนวทางการวัดและประเมินผลในชั้นเรียน ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2544. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สุพัตตา พลขันธ์. (2563). โปรแกรมพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาชาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

อรุโณทัย ระหา (2560). การพัฒนาโปรแกรมพัฒนาครูด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้สมองเป็นฐาน (BBL) ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ร้อยเอ็ด เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาชาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

Barratt, M.A. (2004). Positioning the Role of Collaboration Planning in Grocery Supply Chains Supply Chain Management. An International Journal, 14(2), 53-66.

Darling-Hammond, L. and Lieberman. A (2014). Teacher Education Around the World. British Educational Research Journal, 40(4), 743-745.

Joyce, B. and M. Weil. (1966). Models of teaching. Boston : Allyn and Bacon.