การตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรี เลือกพรรคการเมือง ในการเลือกตั้งทั่วไป
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรี เลือกพรรคการเมือง 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรีเลือกพรรคการเมืองในการเลือกตั้งทั่วไป และ 3) เสนอแนวทางการตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรีเลือกพรรคการเมืองในการเลือกตั้งทั่วไป เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี กรอบแนวคิดใช้แนวคิดของสมบัติ จันทรวงศ์ วิสุทธิ โพธิ์แท่น ขวัญหทัย แจ่มแจ้ง และณัฐกร วิทิตานนท์ ประชากรได้แก่ ประชาชนที่มีอายุ 18 ปี ขึ้นไปที่อาศัยอยู่ในพื้นที่จังหวัดปราจีนบุรี จำนวน 495,325 คน นำมาคำนวณกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีเปิดตารางของเครจี่และมอร์แกนได้ จำนวน 384 คน การวิจัยเชิงคุณภาพสัมภาษณ์นักการเมืองท้องถิ่นจำนวน 5 คน ข้าราชการจำนวน 5 คน และผู้นำชุมชนจำนวน 5 คน รวมจำนวน 15 คน เครื่องมือการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามที่เป็นแบบประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์นำข้อมูลคุณภาพมาวิเคราะห์สรุปเนื้อหา สถิติที่ใช้ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรีเลือกพรรคการเมือง โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านค่าเฉลี่ยมากไปน้อย พบว่า อยู่ในระดับมาก 3 ด้าน และอยู่ในระดับปานกลาง 1 ด้าน ได้แก่ ด้านพรรคการเมืองและหัวหน้าพรรคการเมือง มีค่าเฉลี่ยมากสุด รองลงมา คือ ด้านคุณสมบัติของผู้สมัคร ด้านภาพลักษณ์ของพรรคการเมือง และอยู่ในระดับปานกลาง 1 ด้านคือ ด้านนโยบาย 2) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรีในการเลือกพรรคการเมืองในการเลือกตั้งทั่วไป พบว่า ปัจจัยจำนวน 3 ด้าน ได้แก่ ด้านผลประโยชน์หรือผลตอบแทน ด้านความสัมพันธ์ส่วนตัวกับผู้สมัคร และด้านคุณสมบัติหัวคะแนน ร่วมกันพยากรณ์การตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรีเลือกพรรคการเมืองในการเลือกตั้งทั่วไป ได้ร้อยละ 71.8 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) แนวทางการตัดสินใจของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรีเลือกพรรคการเมืองในการเลือกตั้งทั่วไป ควรดำเนินการเน้นให้มีโครงการรณรงค์ปรับเปลี่ยนความคิดของประชาชนผ่านการอบรมให้ความรู้การเลือกตั้งและกิจกรรมทางการเมืองให้เกิดการมีส่วนร่วมของประชาชนให้มากยิ่งขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ อุดมศรี. (2563). พฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนในภาคตะวันออก:กรณีศึกษา การเลือกตั้งปี 2562. วารสารการเมืองการปกครอง, 11(1), 55-70.
เกียรติกร พากเพียรศิลป์ และคณะ. (2552). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: กรณีศึกษาการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัด ปราจีนบุรี. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (สื่อสารการเมือง). มหาวิทยาลัยเกริก.
ฉัตรสุรางค์ กองภา และคณะ. (2559). ภาพลักษณ์พรรคการเมืองอันพึง ประสงค์และภาพลักษณ์พรรคชาติพัฒนาตามการรับรู้ของประชาชนจังหวัดนครราชสีมา. วารสารชุมชนวิจัย, 13(3),237.
ณัฐวุฒิ อุนัยบัน. (2555). พฤติกรรมการลงคะแนนเสียงของประชาชนไทย: มุมมองจากทฤษฎีพฤติกรรมการเมือง. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 34(2), 87-109.
ธนกร ภัทรบุญสิริ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิก สภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ ศึกษาในห้วงเวลา ปี พ.ศ. 2562. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา สื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
ธิดารัตน์ ชวรัตน์สกุลกิจ. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน ราษฎร : ศึกษากรณี ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจังหวัดเชียงใหม่. ใน สารนิพนธ์ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
เบญจพร อาจวิชัย. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม : ศึกษากรณีการเลือกตั้งทั่วไป วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกริก.
ประจักษ์ชัย มีสุข. (2564). พฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรี: ศึกษากรณีการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562. ใน รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ไพบูลย์ บุตรเลียบ. 2556). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัด สมุทรสาคร : ศึกษาในห้วงเวลาปี 2557. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
มงคล รัตนพันธ์ และคณะ. (2554). ปัจจัยที่ใช้ในการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร : ศึกษากรณีผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการเมือง. วิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก.
รัตนาภรณ์ บุตวาปี (2557). ภาพลักษณ์ของพรรคพลังประชารัฐในสายตาของวัยรุ่นเซตกรุงเทพมหานคร. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการประชาสัมพันธ์. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2553). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครังที่ 11). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วิมลรัตน์ พรหมมา. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกพรรคการเมืองของประชาชนในเขตเทศบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สวิตตา สุวรรณเนตร และสมปอง ผลเจริญจิต. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: ศึกษากรณีประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งจังหวัดเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
สิริพรรณ นกสวน. (2554). ประชาธิปไตยใช้ได้จริงๆ : คู่มือคนไทยสำหรับการเลือกตั้ง 2554. กรุงเทพฯ: Two Four Printing.
อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง : ศึกษาในห้วงเวลา ปี พ.ศ. 2559. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. วิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก.
Campbell, A., Converse, P. E., Miller, W. E., & Stokes, D. E. (1960). The AmericanVoter. New York: Wiley.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper Collins Publishers.
Krejcie R.V., and D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3).
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale, in Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
