ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ตราด ตามหลักการบริหารกิจการที่ดีของภาครัฐ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ (1) เพื่อประเมินระดับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ตราด ตามหลักการบริหารกิจการที่ดีของภาครัฐ (2) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลการปฏิบัติงานของสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ตราด ตามหลักการบริหารกิจการที่ดีของภาครัฐ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล (3) เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการและประสิทธิผลการปฏิบัติงานของสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ตราด ตามหลักการบริหารกิจการที่ดีของภาครัฐ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 153 ราย ได้แก่ บุคลากรสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ตราด เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า (1) ด้านระดับประสิทธิผลการปฏิบัติงาน พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด (2) ด้านการเปรียบเทียบประสิทธิผลการปฏิบัติงาน จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า บุคลากร ของสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ตราด ที่มีอายุ ประสบการณ์การทำงาน และรายได้ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานแตกต่างกัน และ (3) ด้านความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการ และประสิทธิผลการปฏิบัติงาน พบว่า มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับค่อนข้างสูง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิ่งพร ทองใบ. (2533). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยลักษณะองค์การกับประสิทธิผลขององค์การภาครัฐบาลในการบริหารราชการไทย. วิทยานิพนธ์พัฒนบริหารศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารและการ พัฒนา คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหาร ศาสตร์, กรุงเทพฯ.
กุลธน ธนาพงศธร. (2548). ภาวะผู้นำเพื่อการบริหารสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ :มหาวิทยาลัยมหิดล.
กฤตยา เจือหอม. (2559). ประสิทธิผลการนำหลักธรรมาภิบาลไปปฏิบัติหน้าที่ของฝ่ายอำนวยการกองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระดวนชายแดน อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยแสตมฟอร์ด. ประจวบคีรีขันธ์.
กันตยา เพิ่มผล. (2550). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: ศูนย์พัฒนาทุนมนุษย์.
ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2542). ทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
ชนมณี ศิลานุกิจ. (2559). ประสิทธิผลการบริหารจัดการบุคลากรของสถานศึกขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพฯ.
ถาวร กุลโชติ. (2554). ประสิทธิผลการจัดระบบและการบริหารจัดการของ คณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง กรณีศึกษาอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตร มหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารทั่วไป บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณัตน์. (2551). องค์การสมรรถนะสูง กับความรับผิดชอบต่อสังคม. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
นวพร แสงหนุ่ม. (2556). ประสิทธิผลในการดำเนินงานองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดเชียงใหม่.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
นรินทร์ แจ่มจำรัส. (2549). การบริหารองค์กรภาครัฐ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
บรรจง โตเปาะ. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลการจัดการสำนักงานประกันสังคมจังหวัดสมุทราสาคร. การค้นคว้าอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์. ประจวบคีรีขันธ์.
สุชาติ ตรีไชย. (2562). ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจ กองบังคับการสืบสวนสอบสวนตำรวจภูธรภาค 2. ปริญญารัฐศาสตรบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารยุติธรรมและสังคม คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา,
สุนทร เสงียมพงษ์. (2559). ประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน : กรณีศึกษา พนักงานฝ่ายปฏิบัติการเสาโทรคมนาคม บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน). สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. คณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก, กรุงเทพฯ.
Barnard, C. I. (1968). The Functions of the executive. Cambridge: Harvard University Press.
Cronbach, Lee J. (1951). “Coefficient Alpha and The Internal Structure of Tests. Psychometrika. 16(1951), 297 – 334.
Drucker: F. (1968). The effective executive. New York: Harper & Row Publishers.
