การศึกษาส่วนประสมทางการตลาด ทัศนคติ และการตั้งใจใช้บริการ โปรแกรมรักษาสิวซ้ำในคลินิกเสริมความงามของผู้ใช้บริการในเขตกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาทัศนคติในการใช้โปรแกรมรักษาสิวในคลินิกเสริมความงามของผู้ใช้บริการในเขตกรุงเทพมหานคร จำแนกตามลักษณะประชากรศาสตร์ 2) เพื่อศึกษาการตั้งใจใช้บริการโปรแกรมรักษาสิวซ้ำในคลินิกเสริมความงามของผู้ใช้บริการในเขตกรุงเทพมหานคร จำแนกตามลักษณะประชากรศาสตร์ และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมทางการตลาดกับทัศนคติและการตั้งใจใช้บริการโปรแกรมรักษาสิวซ้ำในคลินิกเสริมความงามของผู้ใช้บริการในเขตกรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจ เก็บข้อมูลกับผู้ใช้บริการโปรแกรมรักษาสิวในคลินิกเสริมความงามในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ใช้บริการมีทัศนคติต่อการใช้โปรแกรมรักษาสิวโดยรวมอยู่ในระดับดี และแตกต่างกันตามลักษณะประชากรศาสตร์บางประการ 2) การตั้งใจใช้บริการโปรแกรมรักษาสิวซ้ำโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และแตกต่างกันตามลักษณะประชากรศาสตร์บางด้าน และ 3) ส่วนประสมทางการตลาดมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับทัศนคติและการตั้งใจใช้บริการซ้ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยด้านราคา ผลิตภัณฑ์ และกระบวนการบริการมีความสัมพันธ์ในระดับสูง ขณะที่ทัศนคติมีความสัมพันธ์กับการตั้งใจใช้บริการซ้ำในระดับปานกลาง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนาภรณ์ พวงสมบัติ. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการคลินิกเสริมความงามในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 2(2), 14–34.
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2568). อุตสาหกรรมความงาม. เรียกใช้เมื่อ 1 กันยายน 2568. จาก https://www.dbd.go.th/datastorage/attachment/e682274954ab66641e4dec9e.pdf
จรรยพร บุบผัน. (2565). ส่วนประสมทางการตลาดและแรงจูงใจที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้บริการสถาบัน เสริมความงามของผู้ใช้บริการในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.
รุ่งนภา กิตติลาภ และคณะ. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกใช้บริการคลินิกเสริมความงามในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารการศึกษาและวิจัยพุทธศาสนา, 6(1), 60-74.
สุชาวดี ณรงค์ชัย. (2563). ความรู้ทัศนคติและความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์ออร์แกนิคสำหรับดูแลผิวพรรณและเส้นผมของผู้บริโภค. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
Kotler, P. (1997) Marketing Management: Analysis, Planning, Implementation, and Control. 9th Edition, Prentice Hall, Upper Saddle River.
Loh, K. C., Chan, L. C., & Phang, L. F. (2020). Perceptions and psychosocial judgement of patients with acne vulgaris. The Medical Journal of Malaysia, 75(1), 18-23.
Zeithaml, V., Berry, L. and Parasuraman, A. (1996) The Behavioral Consequences of Service Quality. Journal of Marketing, 60, 31-46.
Zimbardo, P. G., & Ebbesen, E. B. (1970). Experimental modification of the relationship between effort, attitude, and behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 16(2), 207–213.