การประเมินโครงการภาษาอังกฤษพาเพลิน โรงเรียนบ้านคันธง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินระหว่างดำเนินการ 2) ประเมินผลรวม 3) ประเมินเกณฑ์ภายใน และ 4) ประเมินความคุ้มค่าประเมินโครงการภาษาอังกฤษพาเพลิน โรงเรียนบ้านคันธง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหาร ครู และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่3-6 รวมทั้งสิ้น 84 คน และผู้ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพ ได้แก่ ผู้บริหาร และครูผู้รับผิดชอบหัวหน้ากลุ่มบริหารงาน รวมทั้งสิ้น 5 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
- ด้านการประเมินระหว่างดำเนินการ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ การประเมินผลการดำเนินโครงการ รองลงมาคือการวางแผนการดำเนินโครงการ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ การดำเนินกิจกรรมตามโครงการ
- ด้านการประเมินผลรวม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือผู้เรียนมีทักษะทางด้านการสื่อสารภาษาอังกฤษ รองลงมาคือผู้เรียนมีความรู้ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ ผู้เรียนมีเจตคติที่ดีต่อวิชาภาษาอังกฤษ
- ด้านการประเมินเกณฑ์ภายใน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือผู้เรียนมีทัศนคติที่ดีในรายวิชาภาษาอังกฤษ รองลงมาคือผู้เรียนได้รับการยอมรับจากครูและผู้ปกครอง
- ด้านการประเมินความคุ้มค่า โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเป็นไปตามเป้าหมายของสถานศึกษา รองลงมาคือสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนเป็นไปตามเป้าหมายของสถานศึกษา ด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือคุณลักษณะอันพึงประสงค์เป็นไปตามเป้าหมายของสถานศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 46 (1 พฤษภาคม 2562).
กฤติพร จินะราช. (2566). การใช้การเรียนเชิงรุกเพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านและเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการเรียนรู้.มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 2). (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 5 (19 สิงหาคม 2542).
พริมม์รฎา ปาระมี. (2565). การใช้การสอนภาษาแบบมุ่งปฏิบัติงานร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนาความสามารถในการฟัง-พูดภาษาอังกฤษและความเชื่อมั่นในตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566-2570): สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1.
สิรินาถ ศรีอนันต์. (2559). การใช้การเรียนรู้ภาษาแบบประสบการณ์เพื่อพัฒนาความสามารถในการฟัง พูด ภาษาอังกฤษ และความมั่นใจในตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อาจารี เกษมสุข. (2566). การประเมินโครงการพัฒนาความสามารถด้านการอ่าน การเขียน และการพูดสื่อสารของโรงเรียนมงคลวิทยา จังหวัดลำพูน. ใน สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Hymes, D. (1981). Models of Interaction of Language and Social Life Sociolinguistics: The Ethnography of Communication. New York: Holt, Rinehart, and Winston.
Scott, R. (1981). Speaking. In Communication in the Classroom. London: Longman Group UK.
Scriven Michael. (1967). The Methodology of Evaluation. In curriculum evaluation, (pp./ 60-75). Chicago: American Educational Research Association.
