CHARACTERISTICS OF SCHOOL ADMINISTRATORS IN THE DIGITAL ERA NAKHON RATCHASIMA PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to: 1) examine the characteristics of school administrators in the digital era; 2) compare these characteristics based on position, work experience, and school size; and 3) explore guidelines for fostering such characteristics among school administrators under the jurisdiction of the Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 1. The sample group for this study consisted of 325 school administrators and teachers. Sample size determination was based on the Krejcie and Morgan table, with the sample selected via stratified random sampling. The key informant group consisted of five school administrators with at least 10 years of experience, selected through purposive sampling. Research instruments included a questionnaire and a semi-structured interview guide; the Index of Item-Objective Congruence (IOC) ranged from 0.80 to 1.00, and the questionnaire's reliability coefficient was 0.995. The statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test (One-way ANOVA), and Scheffé’s method for pairwise comparison.
The research findings revealed that:
1.The characteristics of school administrators in the digital era under the Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 1 were, overall, at a high level.
2.The comparison of characteristics of school administrators in the digital era revealed no significant differences based on position or work experience; however, when classified by school size, statistically significant differences were found at the .05 level.
3.Guidelines for fostering the characteristics of school administrators in the digital era comprise four approaches: promoting a digital vision; enhancing communication and public relations skills using digital technology; fostering professional development and professionalism; and building confidence and a positive image through digital means.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนิษฐิกา พรหมวาทย์. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มยกระดับตำบลตะเสาะงาม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2560). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
กฤษณพงษ์ ศรีทรัพย์. (2565). คุณลักษณะผู้บริหารมืออาชีพที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
กันต์กมล วราสุนันท์. (2562). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
จุฬาลักษณ์ สุวรรณพานิช. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ปฏิธาน มหิเมือง. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
พรวิภา เซยกลิ่น. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
เพ็ญนภา ศรีวาป. (2563). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
เพลินจิตร ชำนาญผา. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย. ในวิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ภานุเดช แสงลุน. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
มนธิรา จันทร์เชื้อ. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
นารีรัตน์ ปิ่นแก้ว. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
รัตน์ พลชัย. (2563). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 17(77), 1-15.
วชิรพงศ์ พูลเกษร. (2565). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). กรอบสมรรถนะหลักของครูและผู้บริหารในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการจัดการศึกษาทางไกลในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 1. (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. นครราชสีมา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 1.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สิทธิณี ประภัศร. (2565). คุณลักษณะของผู้บริหารมืออาชีพที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
สุนทร วัฒนาราช. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
อภิสิทธิ์ กองแก้ว. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
อารีย์ น้ำใจดี และพิชญาภา ยืนยาว. (2562). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 13(1), 1-12.
Ahlquist, J., Enderle, K., & Fiedler, T. (2020). Digital leadership in higher education: Purposeful social media and online communication. Stylus Publishing.
AlAjmi, M. K. (2022). The impact of digital leadership on teachers' technology integrationduring the COVID-19 pandemic in Kuwait. International Journal of Educational Research, 112, 101928.
Bank Alfalah. (2017). Digital age and its impact on businesses. Retrieved from https://www.bankalfalah.com/infocenter/digital-age.
Chris A. Suppo. (2013). Digital citizenship instruction within Pennsylvania's schools:
Administrators' beliefs and practices. Doctoral dissertation, Indiana University of Pennsylvania.
Eberl, P., & Drews, P. (2021). Digital leadership – Mountain or molehill? A literature review. In R. Zimmermann, R. Howlett, & L. Jain (Eds.), Human Centred Intelligent Systems. Smart Innovation, Systems and Technologies (Vol. 189).
Springer. Harris, A., & Jones, M. (2020). COVID 19 – school leadership in disruptive times. School Leadership & Management, 40(4), 243-247.
Jantarakolica, T., Sirisaiyas, N., & Surasinlapachai, P. (2022). Factors affecting digital technology integration in Thai primary schools: A structural equation modeling approach. International Journal of Information and Education Technology, 12(3), 215 222.
Kaewsaiha, P., & Chanchalor, S. (2021). Factors affecting the usage of learning
management systems in higher education. Education and Information Technologies, 26(3), 2919-2939.
Kapure, G. S. (2021). Digital leadership in modern organizations. International Journal of Management, 12(3), 285-293.
Kim, J., & Park, J. (2022). Digital leadership competencies and virtual community engagement during COVID-19. Administrative Sciences, 12(1), 1-15.
Nik Mustafa Bin Mat Ail. (2015). Instructional leadership of principals and teachers' commitment in Malaysia. Doctoral dissertation, Universiti Utara Malaysia. Petrie.
N. (2021). Digital leadership: A field guide. Center for Creative Leadership. Phuapan, P., Viriyavejakul, C., & Pimdee, P. (2016). An analysis of digital literacy skills among Thai university seniors. International Journal of Emerging Technologies in Learning (iJET), 11(3), 24-31.
Schleicher, A. (2020). The impact of COVID-19 on education: Insights from education at a glance 2020.
OECD. Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Corwin Press.
Starkey, L., & Rawlins, P. (2012). Digital age learning and the implications for schools. Wellington, NZ: New Zealand Council for Educational Research.
Subbrain, S. (2019). Digital transformation in the education sector. Journal of Educational
Tondeur, J., Aesaert, K., Prestridge, S., & Consuegra, E. (2021). A multilevel analysis of what matters in the training of pre-service teacher's ICT competencies.Computers & Education, 122, 32-42.
UNESCO. (2020). COVID-19 educational disruption and response. Paris: UNESCO.
Yang, H. (2011). A literature review of the skills required by 21st century school
administrators. International Education Studies, 4(3), 45-56.
