THE DEVELOPMENT OF MATHEMATICAL PROBLEM SOLVING ABILITY ON PRISM AND CYLINDER BY USING KWDL TECHNIQUE LEARNING ACTIVITYOF MATTHAYOMSUKSA 2 STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to: 1) study Mathayomsuksa 2 students’ mathematical problem-solving ability on prisms and cylinders after learning through KWDL technique learning activities; 2) compare students’ mathematical problem-solving ability before and after learning through KWDL technique learning activities; and 3) examine students’ satisfaction with KWDL technique learning activities on prisms and cylinders. The sample consisted of 30 Mathayomsuksa 2/3 students at Maptaphut Phanpittayakarn School in the second semester of the 2024 academic year, selected through cluster random sampling. The research instruments included lesson plans based on the KWDL technique, a mathematical problem-solving ability test, and a student satisfaction questionnaire. This study employed a quasi-experimental research design using a one-group pretest-posttest design. The data were analyzed using mean, standard deviation, and a t-test for dependent samples.
The research findings revealed that: 1) students’ mean score of mathematical problem-solving ability after learning through KWDL technique learning activities was higher than before learning, with the pretest mean score of 37.47 and standard deviation of 4.97, and the posttest mean score of 83.83 and standard deviation of 5.34; 2) students’ mathematical problem-solving ability after learning was significantly higher than before learning at the .05 level; and 3) students’ overall satisfaction with KWDL technique learning activities was at the highest level, with a mean score of 4.58 and standard deviation of 0.59. These findings indicate that KWDL technique learning activities can systematically enhance students’ ability to analyze mathematical problems, plan problem-solving procedures, find solutions, and verify mathematical results.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). การจัดสาระการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–6. กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
จารุณี แปซา, ไพศาล หวังพานิช และสงวนพงศ์ ชวนชม. (2560). การศึกษาผลการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค KWDL. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 4(1), 1–9.
ถวิล ธาราโภชน์ และศรันย์ ดำริสุข. (2541). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. กรุงเทพมหานคร: ทิพย์วิสุทธิ์.
ธมนวรรณ คงหอม. (2567). การเรียนรู้ด้วยเทคนิค KWDL ที่มีต่อการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ลำดับและอนุกรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5
โรงเรียนสระกระโจมโสภณพิทยา จังหวัดสุพรรณบุรี. คุรุสภาวิทยาจารย์, 5(2), 92–104.
ปรีชา เนาว์เย็นผล. (2561). การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพลินพิศ เสือชาวนา. (2551). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการวิเคราะห์ปัญหา การแปลภาษาโจทย์ การคิดคำนวณ กับความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการประถมศึกษา. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2554). รูปแบบและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิจิตรา แสงชัย. (2543). ความพึงพอใจในการทำงาน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เข้าใจสมรรถนะอย่างง่าย ฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุขใจดี อุตส่าห์, ภูมิพงศ์ จอมหงษ์พิพัฒน์ และปิยาภรณ์ พิชญาภิรัตน์. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยการใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับแอปพลิเคชันเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาการบวก การลบทศนิยม รายวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารครุทรรศน์, 5(3), 183–199.
อัมพร ม้าคนอง. (2554). คณิตศาสตร์สำหรับครูมัธยม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาภรณ์ สันติวรกุล. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงโดยใช้เทคนิค KWDL เรื่อง บทประยุกต์ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช “ณ นครอุทิศ”. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Carr, E., & Ogle, D. (1987). K-W-L Plus. Journal of Reading, 30(7), 626–631.
Clements, D. H., & Battista, M. T. (1992). Geometry and spatial reasoning. In D. A. Grouws (Ed.), Handbook of research on mathematics teaching and learning. London: Macmillan.
Hiebert, J., & Grouws, D. A. (2007). Teaching and learning mathematics. In F. K. Lester Jr. (Ed.), Handbook. North Carolina: Information Age Publishing.
National Council of Teachers of Mathematics. (2018). Principles to actions. Virginia: NCTM.
OECD. (2019). PISA 2018 results (Volume I). Paris: OECD Publishing.
Ogle, D. M. (1986). K-W-L. The Reading Teacher, 39(6), 564–570.
Polya, G. (2004). How to solve it: A new aspect of mathematical method (2nd ed.). United States: Princeton University Press.
Schoenfeld, A. H. (2016). Learning to think mathematically. United Kingdom: Routledge.
Shaw, J. M., Chambless, M. S., Chessin, D. A., Price, V., & Beardain, G. (1997). Cooperative problem solving using K-W-L. Teaching Children Mathematics, 3(9), 482–486.