DIGITAL LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFILIATED WITH THE CHAIYAPHUM PROVINCIAL OFFICE OF LEARNING PROMOTION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the digital leadership of school administrators under the Chaiyaphum Provincial Office of Learning Promotion; 2) compare opinions on digital leadership among school administrators under the Chaiyaphum Provincial Office of Learning Promotion categorized by position, work experience, and school size; and 3) study guidelines for promoting digital leadership among school administrators under the Chaiyaphum Provincial Office of Learning Promotion. The research sample consisted of 214 school administrators and teachers from schools under the Chaiyaphum Provincial Office of Learning Promotion, determined using the Krejcie-Morgan table and multi-stage random sampling. The research instruments were a 5-star Likert scale questionnaire and structured interviews. Statistical analyses included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and F-test.
The research findings revealed the following:
- The overall level of digital leadership among school administrators under the Chaiyaphum Provincial Office of Learning Promotion was high.
- A comparison of the opinions of personnel regarding digital leadership among school administrators under the Chaiyaphum Provincial Office of Learning Promotion, categorized by position and work experience, showed statistically significant differences at the .05 level.
- The guidelines for developing and promoting digital leadership among school administrators under the Chaiyaphum Provincial Office of Learning Promotion were summarized in five areas: digital vision, digital learning culture, digital communication, digital literacy, and digital citizenship.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัญญณัช เพชรรัตน์. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
เฉลิมพล วงศ์พระลับ และวานิช ประเสริฐพร. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของ ผู้บริหารสถานศึกษา ในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษาในสังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดขอนแก่น. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ลัทธวรรณ วงษ์โพย และวิทูล ทาชา. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์.
วุฒิชัย แสนอุบล. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
สาลินี ผิวนวล. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการ ดำเนินงานประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2.
สุภาสินี มีอาหาร. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลเพื่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดเชียงราย.
สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ. (2568). แผนการส่งเสริมการเรียนรู้ สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ. เรียกใช้เมื่อ 10 มีนาคม 2569 จาก https://dole.go.th/dole2024/
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.