POWER AND LEGITIMACY IN LONG-TERM CARE SERVICE PROVISION FOR THE ELDERLY BY SAMUTPRAKAN MUNICIPALITY: A POLICY POLITICS ANALYSIS IN AN AGING SOCIETY WITHIN AN INDUSTRIAL URBAN CONTEXT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine the power, roles, and operational mechanisms of Samut Prakan Municipality in providing long-term care services for the elderly; 2) analyze the policy bargaining processes and power relations between local government organizations and relevant agencies; and 3) propose guidelines for improving long-term care services for older persons within the context of an aging society in an industrial urban area. This study employed a qualitative research approach. Data were collected through in-depth interviews Participant observation and Documentary Analysis. The key informants consisted of 28 participants, including executives of Samut Prakan Municipality and other relevant stakeholders. The collected data were analyzed using the Content Analysis method.
The findings revealed that: Documentary Analysis
1) Samut Prakan Municipality plays a significant role as a local operational mechanism in providing long-term care services for older persons through collaboration with healthcare agencies, community networks, and the National Health Security Office via the Care Manager (CM) and Care Giver (CG) systems. However, the municipality still encounters limitations regarding budget allocation, personnel, and policy-making authority, which remain under the control of the central government.
2) The provision of long-term care services reflects policy bargaining processes and power relations among local government organizations, state agencies, healthcare service providers, and community networks. Social welfare provision for the elderly has also been utilized as a mechanism for creating political legitimacy and public trust toward local government organizations and
3) Guidelines for improving long-term care services for older persons should emphasize decentralization of budgetary and decision-making authority to local government organizations, personnel capacity development, strengthening community collaborative networks, and improving integrated and accessible elderly database systems.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2566). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2566. กรุงเทพมหานคร: กรมกิจการผู้สูงอายุ.
โกวิทย์ พวงงาม. (2564). การปกครองท้องถิ่นไทย: หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.
ชุติมา กองจันทร์. (2566). การพัฒนารูปแบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงภายใต้ระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ จังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 7(14), 85–101
เทศบาลนครสมุทรปราการ. (2567). แผนพัฒนาท้องถิ่นและรายงานผลการดำเนินงานด้านการ ดูแลผู้สูงอายุ. สมุทรปราการ: เทศบาลนครสมุทรปราการ.
ปิยะ อินทกูล และชุติมา กันหาล่า. (2567). มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองสุขภาพและการจัดสวัสดิการสำหรับผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดนครราชสีมา. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(1), 45–60.
รุ่งทิวา ศรีขจรวงศ์ และประสพชัย ชัชพสุนนท์. (2566). กระบวนการเชิงบูรณาการในการกำหนดสวัสดิการภาครัฐด้านการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ. วารสารการจัดการนิติ บุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(4)
รุ่งทิวา ศรีขจรวงศ์, ประยูร เคณาภูมิ และประสพชัย ชัชพสุนนท์. (2566). นวัตกรรมการจัดการบริการสาธารณสุขด้านการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เขตสุขภาพที่ 7. วารสารสหวิทยาการวิชาการและการวิจัย, 3(6), 1041–1058.
ลัดดาวัลย์ สิริวรรณ. (2567). แนวทางการพัฒนานโยบายผู้สูงอายุระดับท้องถิ่นในประเทศไทย. Asia Social Issues, 17(6), 1–18
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). สถิติผู้สูงอายุประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). รายงานสถานการณ์สังคมไทยและแนวโน้มประชากรสูงวัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ.
อภิรักษ์ บริหาร. (2565). สวัสดิการสังคมผู้สูงอายุภายใต้การเมืองท้องถิ่น. วารสารสหวิทยาการ วิชาการและการวิจัย, 2(4), 1–16
Aung, M. N., Moolphate, S., Aung, T. N. N., Koyanagi, Y., Kurusattra, A., Chantaraksa, S., Supakankunti, S., & Yuasa, M. (2022). Effectiveness of a community-integrated intermediary care service model to enhance family-based long-term care for Thai older adults
in Chiang Mai, Thailand: A cluster-randomized controlled trial. Health Research Policy and Systems, 20, 1–12
Castells, M. (2018). The power of identity (2nd ed.). Oxford: Wiley-Blackwell.
Dye, T. R. (2017). Understanding public policy (15th ed.). Boston: Pearson.
Foucault, M. (2021). The birth of biopolitics: Lectures at the Collège de France 1978–1979. London: Palgrave Macmillan.
Habermas, J. (2015). The theory of communicative action. Boston: Beacon Press.
Pierre, J., & Peters, B. G. (2020). Governance, politics and the state (2nd ed.). London: Red Globe Press.
Rondinelli, D. A. (2017). Development projects as policy experiments: An adaptive approach to development administration. London: Routledge.
Teerawichitchainan, B., Pothisiri, W., & Long, G. T. (2021). Long-term care (LTC) policy in Thailand on the homebound and bedridden elderly happiness. Health Policy Open,
Weber, M. (2019). Economy and society: A new translation. Cambridge: Harvard University Press.
World Health Organization. (2021). Decade of healthy ageing: Baseline report. Geneva: World Health Organization.
