GUIDELINES FOR HUMAN RESOURCE DEVELOPMENT UNDER THE DIGITAL GOVERNMENT POLICY OF NAKHON SAWAN PROVINCIAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: (1) examine the context of human resource development in accordance with the digital government policy of the Nakhon Sawan Provincial Administrative Organization (PAO); (2) investigate the problems and obstacles encountered in human resource development under the digital government policy, with particular focus on inter-generational disparities in digital skills and decision-making authority; and (3) propose guidelines for human resource development aligned with the digital government policy of the Nakhon Sawan PAO that are responsive to the context of generational diversity. A qualitative research design was employed. Eighteen key informants were selected through purposive sampling, with consideration given to functional roles and generational diversity, and were categorized into four groups: senior executives, division heads, operational staff, and expert employees. Data was collected from November 2025 to February 2026 through document analysis and semi-structured interviews and were analyzed using inductive content analysis.
The findings revealed three principal outcomes. 1) Nakhon Sawan PAO operates under local personnel legislation and a top-down national policy framework in which the central government determines digital competency standards and budgetary parameters. With a workforce of 998 personnel spanning four generational cohorts, considerable disparities in both digital skills and decision-making authority were identified within the organization, directly undermining the quality and efficiency of public service delivery. 2) Problems and obstacles were identified across three dimensions: (1) rigid legal and policy frameworks lacking alignment with local contexts; (2) negative attitudes among personnel, stemming from a system that fails to connect digital competencies with career advancement; and (3) bureaucratic culture and inadequate infrastructure that impede digital transformation. And 3) The proposed development guidelines encompass reforming local personnel legislation to enhance local autonomy, recalibrating the 70:20:10 learning model to a revised 60-65:20:20-25 ratio to strengthen formal training proportionate to personnel’s foundational digital skill levels, establishing cross-generational mentoring systems, and strengthening digital organizational culture and infrastructure.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กาญจนา จินดานิล, สิริพร พงศ์หิรัญสกุล และพัชรี ฉลาดธัญกิจ. (2565). การเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีในยุคดิจิทัลที่มีผลกระทบต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 6(3), 187-199.
ณัฐวีร์ พุ่มระชัฏร์ และปรีชญาณ์ นักฟ้อน. (2566). นวัตกรรมการพัฒนา: เส้นทางการสร้างรัฐบาลดิจิทัลเปรียบเทียบ เอสโตเนียกับไทย. วารสารบัณฑิตพิจารณ์ด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 2(2), 19-44.
โสภณวิชญ์ เสกขุนทด, สุกฤษฏิ์ รักษ์ธนอนันต์, วันชัย จึงวิบูลย์สถิต, สัมฤทธิ์ ยศสมศักดิ์, ศิริพร จบศรี และฉัตรชัย เล็กบุญแถม. (2568). การให้บริการภาครัฐภายใต้แนวคิดรัฐบาลดิจิทัล. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(2), 1164-1180.
พระราชบัญญัติการบริหารงานและการให้บริการภาครัฐผ่านระบบดิจิทัล พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 67 ก หน้า 57-66 (22 พฤษภาคม 2562).
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551. (2551). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 125 ตอนที่ 22 ก หน้า 1-51 (25 มกราคม 2551).
พระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 120 ก หน้า 1-20 (29 พฤศจิกายน 2542).
ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก หน้า 1-71 (13 ตุลาคม 2561).
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2562). ทักษะด้านดิจิทัลที่จำเป็นสำหรับข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน ก.พ.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2566). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566-2570. เรียกใช้เมื่อ 15 พฤศจิกายน 2568 จาก https://www.dga.or.th/policy-standard/policy-regulation/dga-019/dga-027/dg-plan-2566-2570/
เหมือนพิมพ์ รอบคอบ. (2568). สมรรถนะดิจิทัลของบุคลากรภาครัฐไทยกับการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัล: วิเคราะห์ผ่านกรอบแนวคิด 4M (man, money, material, management). วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(4), 53-67.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์. (2566). แผนปฏิบัติการดิจิทัล (IT Master Plan) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566–2570. เรียกใช้เมื่อ 15 พฤศจิกายน 2568 จาก https://www.nakhonsawanpao.go.th/ci/files/planit/19/2fba7ac60fd1377c117758c38ac666e9.pdf
Burtscher, M., Piano, S. & Welby, B. (2024). Developing skills for digital government: A review of good practices across OECD
governments. In S. Scarpetta (Ed.), OECD Social, Employment and Migration Working Papers (No. 303). Paris: OECD Publishing.
Doargajudhur, M. & Baboo, S. (2025). Navigating the Impact of Digital Technologies on the Multigenerational Workforce in the Post-COVID-19 Work Environment. Retrieved November 15, 2025, from https://doi.org/ 10.4018/979-8-3693-6366-9.ch013
Kshirsagar, K. P. & Ingle, A. (2025). Impacts of Digital Technologies Across Generations. Retrieved November 15, 2025, from https://doi.org/ 10.4018/979-8-3693-6705-6.ch001
Hill, M. & Hupe, P. (2009). Implementing public policy: An introduction to the study of operational governance (2nd ed.), Gateshead: SAGE Publications.
Johnson S. J., Blackman D. A. & Buick F. (2018). The 70:20:10 framework and the transfer of learning. Human Resource Development Quarterly. 29(4), 383–402.
Knowles, M. S. (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy to andragogy. New York: Cambridge.
Mannheim, K. (1952). The problem of generations. In P. Kecskemeti (Ed.). Essays on the sociology of knowledge (pp. 276-322). London: Routledge & Kegan Paul.
Nur, F., Hasniati, Nurlina & Ibrahim, A. (2025). Organizational and Managerial Determinants in the Implementation of Digital Transformation of Government Public Services: A Systematic Literature Review. KnE Social Sciences, 10(18), 1–17. https://doi.org/10.18502/kss.v10i18.19442
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2020). The OECD Digital Government Policy Framework: Six dimensions of a Digital Government. In A. Uhrhammer and A. Godber (Eds), OECD Public Governance Policy Papers (No. 02). Paris: OECD Publishing.
United Nations. (2020). United Nations e-government survey 2020: Digital government in the decade of action for sustainable development. New York: the United Nations.
Wessiani, N. A., Djunaedi, A. & Subarsono, A. (2025). From initiation to development: Key factors shaping digital transformation in local government. Asian Journal of Social and Humanities, 4(1), 2201-2207. https://ajosh.org/index.php/jsh/article/download/625/801
Wu, M. -Y. (2022). Fostering resilience: Understanding generational differences in information and communication technology (ICT) and social media use. Journal of Communication Technology, 5(2), 30-52.
