WORK MOTIVATION OF OFFICER IN COURT OF JUSTICE: A CASE STUDY OF OFFICE OF THE ADMINISTRATIVE OFFICE OF THE MINBURI CIVIL COURT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to 1) the various levels of composition of judicial officers at the Min Buri Civil Court and 2) compare the work motivation of judicial officers at the Min Buri Civil Court classified by personal factors. This is a quantitative research study. This was a quantitative research study using questionnaires. The sample consisted of 91 judicial officers at the Min Buri Civil Court, including civil servants, permanent employees, government employees, and temporary employees. Statistical analyses included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and ANOVA.
The research findings indicated that the qualifications of judicial officers in the case study: the Min Buri Civil Court's application office, naturally exhibited a high degree of composition, including educational status and position. These components significantly impacted performance, statistically speaking, at the 0.05 level. Furthermore, the judicial officers at the Min Buri Civil Court possessed sufficient qualifications and a long history of service within the city, with unique characteristics.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชัยเสฎฐ์ พรหมศรี. (2561). ภาวะผู้นำสำหรับผู้บริหารองค์การ: แนวคิด ทฤษฎีและกรณีศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ปัญญาชน.
ประเสริฐ อุไร. (2559). การสร้างแรงจูงใจในการทำงาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปานทิพย์ อิ่มจิต. (2562). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานอำนวยการประจำศาลอาญารัชดา. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วารุณี พงษ์ศรี. (2562). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการสำนักงานศาลยุติธรรม. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วิวัฒน์ ปิติจะ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของข้าราชการสังกัดสไนักศาลยุติธรรมประจำภาค 8. ใน การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการ. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุจิตรา บุณยรัตพันธุ์. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับรัฐประศาสนศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุธีรัชต์ ชาติ. (2563). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการสำนักงานศาลยุติธรรมในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการเงินและการธนาคาร. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
โสภี ขานดาบ. (2559). ปัจจัยแรงจูงใจที่มีความสัมพันธ์กับสมรรถนะหลักในการปฏิบัติงานของบุคลากรศาลยุติธรรมภาค 4. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
Armstrong, M. (2020). Armstrong’s handbook of human resource management practice (15th ed.). London, England: Kogan Page.
Best, J. W. (1981). Research in education. (4th ed.). New Jersey: Prentice-Hall.
Herzberg, F. (1966). Work and the nature of man. Cleveland, OH: World Publishing.
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work (2nd ed.). New York, NY: John Wiley & Sons.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
Maslow, A. H. (1954). Motivation and personality. New York: Harper & Row.
McClelland, D. C. (1961). The achieving society. Princeton, NJ: Van Nostrand.
Vroom, V. H. (1964). Work and motivation. New York: John Wiley & Sons.
