SUFFICIENCY ECONOMY PHILOSOPHY-BASED OPERATIONS OF SCHOOLS UNDER TRANG PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: (1) examine Sufficiency Economy Philosophy-based operations as perceived by teachers; (2) compare the Sufficiency Economy Philosophy-based operations as perceived by teachers in relevance to their gender, educational degree, academic standing, work experience, school size, administrators’ gender and administrative experience; and (3)investigate problems and suggestions regarding school operations based on the Sufficiency Economy Philosophy. The sample consisted of 306 teachers under Trang Primary Educational Service Area Office 2, selected through a two-stage stratified random sampling based on school size and the number of teachers in each school. The instrument was a five-point rating scale questionnaire with consistency indices ranging from .80 to 1.00 and the reliability coefficient of .949. The statistics used comprised mean, percentage, standard deviation, one-way ANOVA, and multiple comparisons using the LSD test.
The findings indicated that (1)the overall Sufficiency Economy Philosophy-based operations of schools, as perceived by teachers, were at a good level. (2)Comparisons by academic standing, school size, and administrators’ gender showed no significant differences, whereas differences by teachers’ gender were significant at .05 level, and differences in relevance to educational degree, work experience, and administrators’administrative experience were significant at .001 level. (3) Problems included teachers’ lack of practice and follow-up, heavy workloads, a shortage of expert trainers, and motivation that was not linked to actual practice.Suggestions included continuous development of hands-on training system, establishing mentoring system and learning networks, supervision and support from administrators and educational supervisors, reducing unnecessary workloads, and building motivation linked to professional career advancement.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แนวทางการขับเคลื่อนการพัฒนาตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในภาคการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: ม.ป.ท.
เฉลิม ธนาวุฒิกูร. (2565). สภาพการบริหารสถานศึกษาตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษาในอำเภอแม่อาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ชัยวัฒน์ ธีระกุลพิศุทธิ์, เสวียน เจนเขว้า และระติกรณ์ นิยมะจันทร์. (2565). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนกลุ่มกรุงเทพกลางสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 8(1), 82-98.
ธงชัย ดีมูลพันธ์. (2565). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษาในสหวิทยศึกษาวังสีทา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรีเขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นำพล เสคำพันธ์ และวิรัลพัชร วงศ์วัฒน์เกษม. (2566). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาวังกวางหลักด่านสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 2(2), 45-58.
ประภาศ ปานเลี้ยง, ยุวัลดา ชูรักษ์ และฉัตรจงกล ตุลนิษกะ. (2567). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจ: กรณีศึกษาชุมชนบ้านพรุ เขต 2 ตำบลบ้านพรุ หาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. ในการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9 (น. 926-973). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ปรารถนา นวมน่วม. (2560). การศึกษาการดำเนินงานตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนประถมศึกษาในอำเภอเมือง อำเภอเขาสมิง และอำเภอแหลมงอบ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา.
มัลลิกา สีดาเดช. (2563). ประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาพอเพียงในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิลาสินี พรรณรัตนศิลป์. (2551). การศึกษารูปแบบการดำเนินงานในโรงเรียนต้นแบบตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง: การวิจัยพหุกรณีศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศรีเรือน ยิ้มย่อง. (2558). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงตามความคิดเห็นของผู้บริหารและครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยนาทสิงห์บุรีและอ่างทอง. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 9(1), 154-164
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2. (2568). ข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษาประจำปีการศึกษา 2568. เรียกใช้เมื่อ 24 กันยายน 2568 จาก https://drive. google.com/file/d/1XrkCNtnltIYTIwEc7bFJvn-UJwWI-3qK/view
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการขับเคลื่อนสถานศึกษาพอเพียง. (ม.ป.ค.). กรุงเทพมหานคร: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2557). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560–2564. (ม.ป.ค.). กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สุวลักษณ์ สังข์ชัย และนาวี อุดร. (2566). สภาพปัญหาและแนวทางการดำเนินงานสถานศึกษาพอเพียงของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. ครุศาสตร์สาร, 17(2), 232-245.
อุปสรา สิทธิพงษ์ และจรัส อติวิทยาภรณ์. (2564). ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงที่ส่งผลต่อคุณลักษณะอันพึงประสงค์ผู้เรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. ใน ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์และศิลปะศาสตร์.มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (1997). Research in education. New Delhi: Prentice Hall.
