THE EFFECTIVENESS OF PUBLIC HEALTH POLICY IMPLEMENTATION UNDER THE PRINCIPLE OF DECENTRALIZATION BY SUBDISTRICT ADMINISTRATIVE ORGANIZATIONS IN NAKHON PATHOM PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to examine the effectiveness of public health policy implementation under the principle of decentralization by Subdistrict Administrative Organizations in Nakhon Pathom Province and to compare the level of such effectiveness according to personal factors. The sample consisted of 400 people who received services from 36 Subdistrict Health Promoting Hospitals under the administration of local government organizations in Nakhon Pathom Province. A questionnaire was used as the research instrument. The statistics employed for data analysis included percentage, mean, standard deviation, t-test, One-Way Analysis of Variance (OneWay ANOVA), and Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient.
The findings showed that the Effectiveness of Public Health Policy Implementationunder the Principle of Decentralization by Subdistrict Administrative Organizations in Nakhon Pathom Province was at a high level. The results of hypothesis testing further indicated that differences in gender, age, educational level, occupation, and income were associated with statistically significant differences in the effectiveness at the 0.05 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงสาธารณสุข. (2551). เอกสารเกี่ยวกับการบริหารจัดการทรัพยากรของหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
_________. (2552). คู่มือการให้บริการของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล. นนทบุรี:กระทรวงสาธารณสุข.
จังหวัดนครปฐม. (2567). ข้อมูลพื้นฐานจังหวัดนครปฐม ปี 2567. จังหวัดนครปฐม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
สงครามชัย ลีทองดี. (2554). บทบาทและข้อจำกัดของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลภายใต้ระบบบริหารราชการไทย. [ม.ป.ท.]: [ม.ป.พ.].
สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ. (2559). รายงานการปฏิรูปประเทศด้านการกระจายอำนาจและการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2540). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครปฐม. (2567). ข้อมูลสถานการณ์ด้านสาธารณสุขจังหวัด นครปฐม ปี 2567. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครปฐม.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2565). รายงานหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม. (ม.ป.ป.). ข้อมูลโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลที่ถ่ายโอนภารกิจ. นครปฐม: องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม.
Anand, S., & Bärnighausen, T. (2004). Human resources and health outcomes.
Bashshur, R., et al. (2016). The empirical foundations of telemedicine. Telemedicine and e-Health
Doyle, C., et al. (2013). A systematic review of evidence on the links between patient experience and clinical safety.
Evans, D. B., et al. (2012). Universal health coverage
Gibson, J. L., Ivancevich, J. M., & Donnelly, J. H. (1980). Organizations: Behavior, structure, processes (4th ed.). Business Publications.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Kruk, M. E., et al. (2018). High-quality health systems.
Marmot, M. (2005). Social determinants of health inequalities.
Penchansky, R., & Thomas, J. W. (1981). The concept of access.
Penchansky, R., & Thomas, J. W. (1981). The concept of access: Definition and relationship to consumer satisfaction. Medical Care, 19(2), 127–140.
Sriratanaban, J., et al. (2021). Primary care reform. Journal of Health Systems Research, 15(3).
Xu, K., et al. (2007). Protecting households from catastrophic health spending.
World Health Organization. (2008). Primary Health Care: Now More Than Ever.
_________. (2019). Global Strategy on Digital Health.
World Bank. (2019). World Development Report.
