THE STUDY OF TEACHING PROCESS OF EUPHONIUM ACCORDING TO PROFESSOR BOONYARIT KITTAWEEPITAK GUIDELINES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This qualitative study aimed to (1) investigate the euphonium transmission process according to Boonyarit Kittaweepitak’s guidelines and (2) develop a manual based on those guidelines. The informants consisted of Boonyarit Kittaweepitak as the knowledge transmitter and five learners who had received direct and continuous euphonium instruction from him for at least two years. Two structured interview forms were used as research instruments. The instruments were examined by three experts, and all items obtained an Index of Item-Objective Congruence (IOC) value of 1.00. Data were collected through document review and structured interviews and analyzed using content analysis, interpretation, and analytic induction.
The findings revealed that: (1) the euphonium transmission process was based on clear principles and developmental goals while allowing teaching methods, content, difficulty levels, and learning activities to be adjusted according to each learner’s background, physical characteristics, abilities, problems, development, and learning context. Seven key findings were synthesized: establishing fundamental skills; adapting teaching methods to individual learners; using exercises for problem solving and skill development; encouraging learner participation; assessing progress to guide further development; extending learning from individual practice to music-making with others; and adapting teaching formats to different contexts. The process emphasized learners’ understanding of principles and their ability to apply them to problem solving and self-development. (2) The developed manual consisted of five chapters. Expert review showed that, among seven format criteria, six obtained an IOC value of 1.00 and one obtained 0.67, while all nine content criteria obtained an IOC value of 1.00. The manual was subsequently revised according to the experts’ recommendations before the final version was produced.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กันต์ฤทธิ์ สวัสดิสุข และ ศรัณย์ นักรบ. (2567). การพัฒนาคู่มือการฝึกปฏิบัติเครื่องลมทองเหลือง สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาในประเทศไทย. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 17(2), 96–110.
พิสิษฐ์ สมใจ, และ ภัทรภร ผลิตากุล. (2565). การศึกษากระบวนการคิดแก้ไขปัญหาเรื่องการหายใจ และการใช้ลมสำหรับการปฏิบัติเครื่องลมทองเหลืองเสียงต่ำ. วารสารศิลปกรรมศาสตร์วิชาการ วิจัย และงานสร้างสรรค์, 9(2), 160–175.
ยุทธนา ทองนำ. (2560). กระบวนการถ่ายทอดการบรรเลงตรัวของครูธงชัย สามสี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. Chulalongkorn University Theses and Dissertations. https://doi.org/10.58837/CHULA. THE.2017.841
รัษศิษฏา เกลาพิมาย. (2561). กระบวนการถ่ายทอดการบรรเลงเดี่ยวระนาดเอกของครูพินิจ ฉายสุวรรณ ศิลปินแห่งชาติ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. Chulalongkorn University Theses and Dissertations. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2018.774
ศุภศิระ ทวิชัย, และ รัชชานนท์ ยิ้มระยับ. (2566). พัฒนารูปแบบการสอนเพลงไทยโยธวาทิตโดยการถ่ายทอดของพันโทวิชิต โห้ไทย (ศิลปินแห่งชาติ) เป็นต้นแบบ. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 6(2), 1–13. https://doi.org/10.14456/ issc.2023.20
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (2562). หลักสูตรนาฏดุริยางคศิลป์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (ปรับปรุงพุทธศักราช 2562). นครปฐม: สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุรพงศ์ โควงศ์. (2561). การศึกษาการฝึกซ้อมนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มเครื่องลมทองเหลือง วงบราสแบนด์ โรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี จังหวัดกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยมหิดล. ThaiLIS Digital Collection.
College of Music, Mahidol University. (n.d.). Dr. Boonyarit Kittaweepitak. Mahidol Music. https://www.music.mahidol.ac.th/people/dr-boonyarit-kittaweepitak-2/
Gaunt, H. (2008). One-to-one tuition in a conservatoire: The perceptions of instrumental and vocal teachers. Psychology of Music, 36(2), 215–245. https://doi.org/10.1177/0305735607080827
Heyne, M., Derrick, D., & Al-Tamimi, J. (2019). Native language influence on brass instrument performance: An application of generalized additive mixed models (GAMMs) to midsagittal ultrasound images of the tongue. Frontiers in Psychology, 10, 2597. https://doi.org/10.3389/fpsyg. 2019.02597
O’Connor, M. B. (2007). A short history of the euphonium and baritone horn. In L. E. Bone Jr., E. Paull, & R. W. Morris (Eds.), Guide to the euphonium repertoire: The euphonium source book (pp. 1–17). Indiana University Press.
Sandberg-Jurström, R. (2022). Creating space for reflection: Meaning-making feedback in instrumental/vocal lessons. Frontiers in Education, 7, 842337. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.842337
Szego, C. K. (2002). Music transmission and learning: A conspectus of ethnographic research in ethnomusicology and music education.
In R. Colwell & C. Richardson (Eds.), The new handbook of research on music teaching and learning: A project of the Music Educators
National Conference (pp. 707–729). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780195138849.003.0043
Weidner, B. N. (2023). Brass techniques and pedagogy (2nd ed.). PALNI Open Press.
Woldendorp, K. H., Boschma, H., Boonstra, A. M., Arendzen, H. J., & Reneman, M. F. (2016). Fundamentals of embouchure in brass players: Towards a definition and clinical assessment. Medical Problems of Performing Artists, 31(4), 232–243. https://doi.org/10.21091/mppa.2016.4038
Yilmaz, C., Bostancı, Ö., & Bulut, S. (2022). Effect of respiratory muscle training on pitch range and sound duration in brass instrument players and singers. Journal of Voice, 36(1), 76–82. https://doi.org/10.1016/j.jvoice. 2020.04.012