LEADERSHIP AND MANAGEMENT AFFECTING THE ADMINISTRATIVE EFFECTIVENESS OF SUBDISTRICT ADMINISTRATIVE ORGANIZATIONS IN NAKHON RATCHASIMA PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: (1) examine the level of effectiveness in the administration of Subdistrict Administrative Organisations in Nakhon Ratchasima Province; (2) analyse leadership and management factors affecting organisational effectiveness; and (3) propose guidelines for enhancing the effectiveness of these organisations. A mixed-methods approach was employed. The population comprised 1,502,700 residents aged 18 years and above within Subdistrict Administrative Organisations in Nakhon Ratchasima Province. A sample of 400 respondents was determined using Yamane’s formula. For the qualitative component, in-depth interviews were conducted with 10 residents and 10 local leaders. Research instruments included a five-point Likert scale questionnaire and a structured interview form. Quantitative data were analysed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis, while qualitative data were analysed through content analysis.
The findings revealed that:
1) The overall level of organisational effectiveness was at the highest level. When considered by dimension, all six aspects were also at the highest level, ranked from highest to lowest mean as follows: processes, organisational structure, strategy, environment, technology, and organisational culture.
2) The analysis of leadership and management factors indicated that five variables jointly predicted organisational effectiveness at 43.10%, with statistical significance at the .05 level.
3) Guidelines for development should focus on enhancing integrated management, improving infrastructure and public utilities, promoting occupations and the grassroots economy, strengthening proactive community healthcare, adopting technology in operations, and fostering a results-oriented organisational culture to achieve efficient and sustainable administration.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
นเรศ นครศรี. (2565). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์กับประสิทธิผลขององค์การบริหารส่วนตำบลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการบริหารและพัฒนา, 20(2), 89–104.
ประภัสสร เจริญนาม. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานของโรงพยาบาลชุมชนในเขตบริการสุขภาพที่ 3-6. สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปิยะดา วรรธนะสาร, พูลสุข กิจรัตน์ภร, และ สวนา พรพัฒน์กุล. (2025). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำแบบคล่องตัวกับการบริหารงานตามพันธกิจสถาบันอุดมศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 14(1), 98–113.
พิทยา บวรวัฒนา. (2552). ทฤษฎีองค์กรสาธารณะ. กรุงเทพมหานคร: ศักดิโสภา.
พิศสมัย หมกทอง. (2554). การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของสำนักงานเขตบางกอกน้อย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
สมชาย น้อยฉ่ำ และคณะ. (2559). ธรรมาภิบาลกับประสิทธิผลในการบริหารงานตามหลักการประเมินแห่งดุลยภาพของเทศบาลนคร เจ้าพระยาสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี. วารสารเกษมบัณฑิต, 17(2), 240.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2546). คู่มือคำอธิบายและแนวทางปฏิบัติตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546. กรุงเทพมหานคร: สิรบุตย์ การพิมพ์.
ศุภชัย ยาวประภาษ. (2552). นโยบายสาธารณะ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เชาลิต ฝักฝ่าย และธนัช กนกเทศ. (2566). สุขภาพหนึ่งเดียว การป้องกันการติดเชื้อ สเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส. วารสารวิจัยการพยาบาลและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 15(1), 290-300.
Daft, R. L. (2008). The New Era of Management. Ohio: Thomson Corporation.
Parasuraman, A., Zeitham, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: a Multiple-item Scale for Measuring Consumer Perception of Service Quality (Electronic Version). The Journal of Retention, 64(1), 12–14.
