THE RELATIONSHIP BETWEEN CULTURAL HERITAGE AND PROMOTING THE PRESERVATION OF CULTURAL TRADITIONS OF SAN DON TA IN BAN CHAMNARN, TA UD SUB DISTRICT KHUKHAN DISTRICT, SISAKET PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research it is part of the research on Cultural Heritage of San Don Ta in Ban Chamnarn, Ta Ud Sub district, Khukhan District, Sisaket Province.The purposes research were to study The relationship between the Cultural Heritage of Cultural Sandy and the Conservation of San Donta in Ban Chamnarn, Ta Ud Sub district, Khukhan District, Sisaket Province. This is a quantitative research study. The research population consisted of 144 representative households in Ban Chamnarn village. Data was collected using questionnaires. The statistical methods used for data analysis included Parentage, Frequency and Pearson’s product- moment co-efficient, with statistical significance at the .01 level.
The results of the research were as follows: The relationship between the Cultural Heritage of Cultural Sandy and the Conservation of San Donta in Ban Chamnarn, Ta Ud Sub district, Khukhan District, SisaKet Province, Overall, the relationship is at a high level .822
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม. (2559). วัฒนธรรม วิถีชีวิต และภูมิปัญญา. กรุงเทพมหานคร: รุ่งศิลป์การพิมพ์ (1977).
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2553). การจัดการเรียนรู้แนวใหม่. นนทบุรี: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง.
ที่ทำการผู้ใหญ่บ้านบ้านจำนรรจ์. (2568). ข้อมูลพัฒนาหมู่บ้านจำนรรจ์. บ้านจำนรรจ์: จังหวัดศรีสะเกษ.
นันธวัช นุนารถ. (2560). ภูมิปัญญาท้องถิ่น คุณค่าแห่งวิถีชีวิต วัฒนธรรม เพื่อการศึกษาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 12 (34), 17–26.
บุณยเสนอ ตรีวิเศษ. (2564). พิธีบุญถือบิณฑ์ (พิธีช็อนกันเบ็ญ) ของชาวเขมรถิ่นไทยและชาวเขมรกัมพูชา: จุดร่วมของความเชื่อและจุดต่างทางอุดมการณ์. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 8(2), 166- 185.
พระครูกิตติพิพัฒน์ (ดวง กิตฺติปญฺโญ). (2562). แนวทางการส่งเสริมประเพณีบุญแขนโฎนตาคนไทยเชื้อสายเขมรบ้านสว่านสว่าง ตำบลศรีสว่าง อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระนัด จารุวณฺโณ (ยีรัมย์), สงวน หล้าโพนทัน และ พระครูวินัยธรธรรมรัตน์ เขมธโร. (2564). การศึกษาวิเคราะห์ความเชื่อและพิธีกรรมในการทำบุญแซนโฏนตา ของชาวจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 6(2), 301 - 315.
เมธาวี ศิริวศ์. (2556). ประเพณีประดิษฐ์กับการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม กรณีศึกษา งานเทศกาลประเพณีแชนโฎนตา อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิลาวัณย์ ประวาสุข, คนึงนิตย์ ไสยโสภณ และ บุญยัง หมั่นดี. (2560). การพัฒนาศิลปะการแสดงจากพิธีกรรมแซนโฎนตากลุ่มชาติพันธุ์ไทยเขมรในจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการรมยสาร, 15(1), 145 – 156.
ศศิวิมล กาหลง, วิภวานี เผือกบัวขาว, ยโสธารา ศิริภาประภากร, สาโรช เผือกบัวขาว, พนิต ศรประดิษฐ์ และ สุริยา คลังฤทธิ์. (2567). บูรณาการคำสอนทางพระพุทธศาสนาที่ปรากฏในประเพณีแชนโฎนตากับหลักสูตรสถานศึกษา กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2551. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 7(3), 249 – 265.
สารภี ขาวดี. (2559). ประเพณีแซนโฏนตา: การสืบทอดและการดำรงอยู่ในบริบทพื้นที่ตั้งเดิม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 7(2), 131–163.
Walter, W. (1971). Social Policy Research and Analysis: The Experience in The Federal Social Agencies. New York: American Elsevier Publishing Co.