A STUDY ON THE ADMINISTRATION OF A SAFE SCHOOL ENVIRONMENT AT THUNGPHOWITTAYA SCHOOL UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE PHANGNGA, PHUKET, AND RANONG
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to: 1) examine the current context and concepts reflected through the administration of a safe school environment; and 2) investigate operational practices and recommendations for Thungphowittaya School. This study employed a qualitative research methodology, utilizing semi-structured interviews as the primary tool. Data were collected from 15 Key Informants, including the school director, the deputy director of student affairs, the chairperson of the basic school board, classroom teachers, and representatives of the parent network. Data analysis was conducted using the triangulation method to ensure validity and reliability.
The findings revealed that the school implements a systematic administration of a safe environment. The current context reflects the establishment of explicit safety policies, an effective student support system, and active engagement from stakeholders, complemented by continuous monitoring. Regarding violence-related risks, the school has implemented measures to prevent bullying and at-risk behaviors. For accident-related risks, regular facility inspections and comprehensive emergency response plans are in place. To address rights violations, equality is promoted through formal grievance mechanisms. In terms of physical and mental health, the school fosters an atmosphere conducive to learning while providing holistic health care. Operational practices emphasize proactive prevention, clearly defined protocols, and the strengthening of collaborative networks. Recommendations from the study emphasize the systematic and continuous development of accident prevention measures. Key priorities include improving the physical environment for enhanced safety, establishing explicit operational guidelines, and consistently cultivating safety awareness and knowledge among both teachers and students to foster a sustainable safety culture.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรรณพล เหิมขุนทด. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. ใน วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
กิ่งกนก กิณเรศ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ญาณัจฉรา สมุทรคีรี และคณะ. (2566). ความเครียดระหว่างการเรียนออนไลน์ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ตำบลหนองรี อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี, 6(1), 70-81.
นิชาภา เจริญรวย. (2566). การบริหารสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อทักษะการ เรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
วชรกมล สุศรี และคณะ. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุของการบริหารสถานศึกษาที่มีอิทธิพลต่อการบริหารความปลอดภัยในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(1), 263-278.
ศตวรรษ ถวิลคำ และศิริรัตน์ ทองมีศรี. (2566). การจัดการความปลอดภัยในโรงเรียน กลุ่ม เครือข่ายที่ 42 – 43 สำนักงานเขตหนองจอก สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 5(2), 209-221.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สภาองค์กรของผู้บริโภค. (2568). เด็กไทย 40% เคยพบความรุนแรงในโรงเรียน สภาผู้บริโภคเร่งผลักดัน “โรงเรียนปลอดภัย”. เรียกใช้เมื่อ 18 กันยายน 2568 จาก https://www.tcc.or.th/180568-school-violence/
อดิศร ดีปานธรรม และคณะ. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการด้านความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร บริหารการศึกษา มศว, 16(31), 66–74.
อนุรักษ์ จันทร์รอด. (2565). การศึกษาความรุนแรงของพฤติกรรมการกลั่นแกล้งกันของนักเรียนในโรงเรียนอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(1), 43-56.
อภิบาล สุวรรณโคตร์ และสมหญิง จันทรุไทย. (2563). การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา ศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาหนองบุญมาก 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(7), 74-86.
