THE DEVELOPMENT OF CREATIVE PROBLEM-SOLVING SKILLS THROUGH LEARNING MANAGEMENT BASED ON STEM EDUCATION FOR EARLY CHILDHOOD EDUCATION STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to develop the creative problem-solving skills of first and second-year early childhood education students before and after the implementation of STEM-based learning management; and 2) to investigate students' satisfaction with the STEM-based learning approach. This study employed a quasi-experimental research design. The target group consisted of 32 first and second-year early childhood education students enrolled in the first semester of the 2025 academic year, selected through purposive sampling. The research instruments included: 1) a creative problem-solving skills assessment form, and 2) a satisfaction evaluation form. Data were analyzed using fundamental statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The research findings were as follows:
- The overall creative problem-solving skills of the early childhood education students developed through STEM-based learning management were at a high level.
- The overall satisfaction of the students toward the STEM-based learning management was at a high level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แผนยุทธศาสตร์กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563-2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
รุ่งโรจน์ ภู่พงศ์. (2564). จิตวิทยาการเรียนรู้และการสร้างแรงจูงใจในชั้นเรียนอุดมศึกษา. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
_________. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาที่มีต่อความพึงพอใจและเจตคติต่อการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการ วิจัย, 5(2), 145-158.
วรรณา วงศ์สว่าง. (2564). กรอบแนวคิดและองค์ประกอบของทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. วารสารนวัตกรรมทางการศึกษา, 5(1), 77-92.
_________. (2564). การพัฒนาสมรรถนะการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักศึกษาครูปฐมวัยในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 12(1), 89-104.
วิมลรัตน์ ชัยบุรินทร์. (2562). ทฤษฎีและแนวคิดการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_________. (2562). การออกแบบสื่อการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยตามแนวคิดการสร้างสรรค์ด้วยปัญญา. วารสารการศึกษาปฐมวัย, 23(3), 45-56.
ศศิมา สุขสว่าง. (2558). การแก้ไขปัญหาอย่างสร้างสรรค์ Creative Problem Solving คืออะไร. เรียกใช้เมื่อ 8 พฤศจิกายน 2568 จาก https://www.sasimasuk.com
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2557). สะเต็มศึกษา. กรุงเทพมหานคร:คุรุสภาลาดพร้าว.
สมศรี พงศ์ภิญโญ. (2560). การพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิเคราะห์สำหรับครูปฐมวัย. วารสารการศึกษาปฐมวัย, 21(2), 45-60.
สุชาติ เจริญลาภ. (2565). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่ส่งผลต่อความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาครู ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
สุทธิชัย วัฒนากุล. (2561). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
สุพรรณี ไชยเทพ. (2562). การจัดการเรียนรู้เชิงบูรณาการเพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: อักษร.
_________. (2562). การจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรม. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 14(2), 210-225.
อริยา ชัยพฤกษ์ และ คณะ. (2563). การวิเคราะห์ความจำเป็นในการพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 12(3), 101-115.
_________. (2563). สภาพปัญหาและแนวทางการพัฒนาทักษะการสร้างสรรค์ชิ้นงานของนักศึกษาครู. วารสารพัฒนาการเรียนรู้วิชาการ, 8(4), 112-127.
Besemer, S. P., & O'Quin, K. (1999). Confirming the three-factor creative productanalysis matrix model in an American sample. Creativity Research Journal, 12(4), 287-296.
National Aeronautics and Space Administration. (2014). Engineering designprocess. Retrieved November 8, 2025 from https://www.nasa.gov/ audience/foreducators/best/edp.html
Papert, S. (1980). Mindstorms: Children, computers, and powerful ideas. BasicBooks.
