ENVIRONMENTAL MANAGEMENT MODEL FOR ADMINISTRATORS OF PRIMARY EDUCATION INSTITUTIONS UNDER THE OFFICE OF THE BASIC EDUCATION COMMISSION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: 1) to study the components of environmental management among primary school administrators under the Office of the Basic Education Commission, 2) to develop a model for environmental management for primary school administrators under the Office of the Basic Education Commission and, 3) to evaluate and certify the environmental management model for primary school administrators under the Office of the Basic Education Commission. The research employed a mixed-methods approach. The sample size was determined by the Krejcie and Morgan (1970) table in total 379 schools. The key informants were: 1) 379 school administrators (one from each school) and 2) 379 teachers (one from each school), totaling 758 informants. The research instruments included semi-structured interviews, questionnaires, and evaluation and certification forms. The statistics used for data analysis were percentage, frequency, mean, standard deviation, and exploratory factor analysis (EFA) using a statistical software package. Certified by 17 experts and specialists.
The research results found that: 1. The study of environmental management variables of primary school administrators under the Office of the Basic Education Commission by using concepts, theories, documents, textbooks and related research, including interviews with experts, found that the results of the exploratory factor analysis (EFA) had factor loading values of each variable ranging from .300 to .324 and found a total of 41 variables with weights of 4 main components: 1) physical environment 2) organizational management 3) monitoring and evaluation and 4) learning promotion 2. The environmental management model of primary school administrators under the Office of the Basic Education Commission consists of 4 main components. 3. Evaluation and certification by 17 experts and specialists. The research results indicate that this model is appropriate, valid, feasible and useful.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
นรา สมประสงค์. (2546). สิ่งแวดล้อมในสถานศึกษาและผลต่อพฤติกรรมผู้เรียน. วารสารการศึกษา, 11(2), 45–58.
เนตรชนก ทองดำ. (2565). การบริหารสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อพัฒนาผู้เรียน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ประยูร อนันต๊ะ. (2559). รูปแบบการบริหารสภาพแวดล้อมของผู้บริหารสถานศึกษาระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา, 18(1), 75–92.
สายสมร ภูเจริญ. (2538). บทบาทผู้บริหารต่อการสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2567). รายงานคุณภาพ อากาศ PM 2.5 ในประเทศไทยและภูมิภาค. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). รายงานผลการพัฒนาการศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
________. (2559). รายงานการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์และสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ ในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
ธเนศ ขำเกิด. (2542). การจัดสภาพแวดล้อมในโรงเรียนเพื่อพัฒนาผู้เรียน. วารสารการศึกษา, 9(1), 21–35.
กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์. (2558). อุปสรรคในการบริหารจัดการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในประเทศไทย. วารสารบริหารการศึกษา, 14(2), 56–70.
Astin, A. W. (1971). Toward a more student-centered college. San Francisco, CA:
Jossey-Bass.
