A STUDY EXAMINING THE RELATIONSHIP BETWEEN SELF-EFFICACY PERCEPTIONS AND PROFESSIONAL COMPETENCE AMONG FOURTH-YEAR STUDENT TEACHERS AT SCHOOL OF EDUCATION, UNIVERSITY OF PHAYAO
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to 1) examine the level of self-efficacy perception among fourth-year student teachers at the College of Education, University of Phayao; 2) investigate the level of professional teaching competency during their teaching practicum; and 3) explore the relationship between self-efficacy perception and professional teaching competency. The participants consisted of 222 fourth-year student teachers enrolled in the academic year 2025 at the College of Education, University of Phayao. The sample size was determined using Taro Yamane’s formula at a 95% confidence level, and simple random sampling was employed. The research instrument was a five-point rating scale questionnaire designed to assess the relationship between self-efficacy perception and professional teaching competency. The Index of Item-Objective Congruence (IOC) for the self-efficacy perception section ranged from .67-1.00, with a reliability coefficient of 0.87. The IOC for the teaching competency section ranged from .67-1.00, with a reliability coefficient of 0.85. Data were analyzed using mean, standard deviation, and Pearson’s product-moment correlation coefficient.
The research findings indicated that
- the overall level of self-efficacy perception among student teachers was high ( = 4.35, S.D. = 0.44)
- the overall level of professional teaching competency was high ( = 4.38, S.D. = 0.49)
- self-efficacy perception was highly and positively correlated with professional teaching competency (r = .781**, p < .01).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กมลพรรณ ดำสีนิล. (2548). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ ความสามารถทางวิชาการและการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
คุรุสภา. (2556). มาตรฐานวิชาชีพ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สิริวรรค์ อัศวกุล. (2528). ความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถในการทำงานที่กำหนดของนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงและต่ำ. ใน รายงานการวิจัย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2561). (ร่าง) มาตรฐานความรู้วิชาชีพครู ฐานสมรรถนะของคุรุสภา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
อนันต์ ดุลยพีรดิส. (2547). ความสามารถในการฝ่าฟันอุปสรรค การรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียนและนิสัยในการเรียนของนิสิตนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแตกต่างกัน. ใน รายงานการวิจัย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
Bandura, A. & Cervone, D. (1983). Self-evaluative and self-efficacy effects of goal system. Journal of Personality and Social Psychology. 45, 1017-1028.
Darling-Hammond, L. (2006). Powerful teacher education: Lessons from exemplary programs. Jossey-Bass.
Klassen, R. M., & Tze, V. M. C. (2014). Teachers' self-efficacy, personality, and teaching effectiveness: A meta-analysis. Educational Research Review, 12, 59-76.
Korthagen, F., Loughran, J., & Russell, T. (2006). Developing fundamental principles for teacher education programs and practices. Teaching and Teacher Education, 22(8), 1020-1041.
Tschannen-Moran, M., & Hoy, A. W. (2001). Teacher efficacy: Capturing an elusive construct. Teaching and Teacher Education, 17(7), 783-805.
Woolfolk Hoy, A., & Burke-Spero, R. (2005). Changes in teacher efficacy during the early years of teaching: A comparison of four measures. Teaching and Teacher Education, 21(4), 343-356.
