THE INFLUENCE OF TRANSFORMATIONAL LEADERSHIP AND ORGANIZATIONAL CULTURE ON WORK HAPPINESS AMONG PERSONNEL IN THE PATHUM THANI PROVINCIAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to: 1) examine the level of work happiness among personnel in the Pathum Thani Provincial Administrative Organization; 2) analyze the transformational leadership and organizational culture of executives that influence work happiness; and 3) propose guidelines for enhancing work happiness among personnel. The study employed a mixed-methods approach, based on conceptual frameworks from Bass and Avolio (1991), Schein (1992), and Manion (2003). The population consisted of 474 personnel, with a sample size of 214 determined using Krejcie and Morgan’s table. Qualitative data were collected through interviews with 10 civil servants and 5 contracted employees, totaling 15 participants. Research instruments included a five-point Likert scale questionnaire and an interview form. Data analysis utilized descriptive statistics—frequency distribution, percentage, mean, and standard deviation—and multiple regression analysis.
The research findings revealed that: 1) the overall level of work happiness was high. The aspect with the highest mean score was job achievement, followed by acceptance, passion for work, and interpersonal relationships; 2) the factors significantly predicting work happiness at the .05 level were inspirational motivation, intellectual stimulation, and a supportive organizational culture, which together accounted for 76.60% of the variance; and 3) the proposed development guidelines included enhancing methods for inspiring motivation, improving vision communication skills, and promoting ongoing training and joint seminars.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จิรภัทร์ โพธิ์บาทะ. (2565). ความสุขในการทำงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
นูร์ปาซียะห์ กูนา. (2561). ความสุขในการทำงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองปัตตานีจังหวัดปัตตานี. ใน สารนิพนธ์สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ปรีดาภรณ์ ศุทธิเวทิน. (2562). ความสุขในการทำงานของคนทำงานส่วนกลาง กรมส่งเสริมสหกรณ์. ใน การศึกษาอิสระ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เปรมทิพย์ คำทะเนตร. (2564). ปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พงศ์ชัย ณัฏฐโสภณ. (2566). ความสุขในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน กรณีศึกษาเจ้าหน้าที่เทศบาลตำบลบางละมุง. ใน การค้นคว้าอิสระ ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภัทรดนัย ฉลองบุญ. (2561). ความสุขในการปฏิบัติงานของบุคลากรภาครัฐ. Journal of MCU Peace Studies Special Issue, 6(พิเศษ), 590–598.
ศกลวรรณ วงษ์แจ้ง. (2561). การศึกษาความสุขในการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยรังสิต.
ศิริยุพา รุ่งเริงสุข. (2559). ROI ขององค์กรที่มีความสุข. เรียกใช้เมื่อ 30 พฤษภาคม 2568 จาก https://www.bangkokbiznews.com/blogs/columnist/111570
สิรินทร แซ่ฉั่ว. (2553). ความสุขในการทำงานของบุคลากรเชิงสร้างสรรค์: กรณีศึกษาอุตสาหกรรมเชิงสร้างสรรค์กลุ่มสื่อและกลุ่มงานสร้างสรรค์เพื่อการใช้งาน. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
Bass and Avolio. (1991). The full range leadership development programs: Basic and advanced manuals. New York: Bass, Avolio Associates.
Burns. (1978). Leadership. New York: Harper and Row.
Gouran, Weithoff and Doeler. (1994). Mastering. Communication. (2nd Ed.). Boston: Allyn & Bacon.
Kouzes and Posner. (2002). The Leadership Challenge. (3rd Ed.) San Francisco: Jossey-Bass.
Manion. (2003). Joy at work: Creating a positive workplace. Journal of Nursing Administration, 33(12), 652–655.
Neagley and Others. (1969). The School Administrator and Learning Resources. New Jersey: Prentice-Hall.
Schein. (1992). Organizational culture and leadership. (2nd Ed). San Francisco: Jossey-Bass.
Stogdill. (1969). Validity of leader behavior descriptions. Personnel Psychology, 22(2), 153–158.
