LEARNING MANAGEMENT PROCESS TO PROMOTE THE ABILITIES OF PALI LANGUAGE TEACHERS
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the learning management process to enhance the abilities of Pali language teachers. It was found that teaching Pali requires developing various subject skills, such as analyzing theories in depth, correctly identifying key points, capturing the main content of Pali texts, conducting lessons in a sequential and non-confusing manner, and being ready to improve, correct, modify, and develop teaching methods to suit the students' characteristics at all times. Since Pali teachers must truly be reliable and aspirational figures for their students, knowledge is reviewed weekly through exams. The principles of reading Pali include starting with familiarizing oneself with Pali vowels and consonants, the use of spelling and various symbols in the Pali curriculum. Teachers must prepare lessons in advance by devising methods to explain concepts so that students can understand easily and remember for a long time. In every lesson, a Q&A (question-and-answer) session is conducted, or teachers ask students to check understanding. Weekly assessments are also conducted to evaluate both reading and content comprehension.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการสำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2558). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ 2558. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). สำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานนโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ 2558. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์. (2553). สมรรถนะวิชาชีพ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผลิตตำราเรียน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
กีรติ ยศยิ่งยง. (2550). ขีดความสามารถ : Competency Based Approach. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มิสเตอร์ก๊อปปี้.
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน. (2553). การพัฒนารูปแบบการจัดกระบวนการเรียนรู้ของอาจารย์ในศูนย์เรียนรู้ โครงการโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เชียรศรี วิวิธสิริ. (2534). จิตวิทยาการเรียนรู้ของผู้ใหญ่. (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ทวีป อภิสิทธิ์. (2529). เส้นทางสู่นักบริหาร. กรุงเทพมหานคร: วัฒนาพานิช.
ยุทธนา อักขิโสภา. (2531). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของอาจารย์วิทยาลัยพลศึกษาตามทรรศนะของ ผู้บริหารและนักศึกษาวิทยาลัยพลศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2547). การปรับใช้สมรรถนะในการบริหารทรัพยากรมนุษย์. เอกสารประกอบการสัมมนาเรื่องสมรรถนะของข้าราชการ.
สำนักงานราชบัณฑิตสภา. (2558). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ร่วมสมัย ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานราชบัณฑิตสภา.
สุจริต เพียรชอบ, (2540). “ลักษณะของครูที่ดี” ข่าวสารกองบริการการศึกษา. (มกราคม- กุมภาพันธ์ 2540).
สุรชาติ สังข์รุ่ง. (2537). การพัฒนาระบบการสรรหาข้าราชการครู. มปพ.
สุรีรัตน์ อารีรักษ์สกุล ก้องโลก. (2561). ศักยภาพ สมรรถภาพครู และจิตวิญญาณความเป็นครู. เรียกใช้เมื่อ 30 มิถุนายน 2568 จาก https://word5148.files.wordpress. com/2018/10/20509-10. pdf
สุวัฒน์ งามยิ่ง. (2547, อ้างอิงใน Hessong and Weeks.1987). คุณลักษณะครูที่ดี-อาจารย์ วิทยาลัยสารพัดช่างสังกัดสถาบันอาชีวศึกษา ภาคกลาง 1 และภาคกลาง 5. ใน สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อภิภา ปรัชญพฤทธิ์. (2561). การพัฒนารูปแบบการผลิตครูเพื่อรองรับการศึกษายุค 4.0. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2558). Competency dictionary. กรุงเทพมหานคร: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.