THE CORRELATION BETWEEN RISK MANAGEMENT AND STUDENT DROPOUT RATES IN CHAIYAPHUM PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: (1) to examine the level of risk management in educational institutions in Chaiyaphum Province, (2) to investigate the dropout rate of students, and (3) to analyze the correlation between risk management and student dropout rates. The sample group consisted of 250 school administrators under the Office of Chaiyaphum Primary Educational Service Area, selected using stratified and simple random sampling. The research instrument was a four-part questionnaire with a content validity index (CVI) of 1.00 and a reliability coefficient of 0.98. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s correlation coefficient, and content analysis.
The findings revealed that: (1) the overall level of risk management in educational institutions in Chaiyaphum Province was high, with the highest mean score in the areas of risk identification and risk management; (2) the overall dropout rate was 66.45 percent, with the highest dropout occurring at the lower primary education level. The major risk factors included poverty, gaming or mobile phone addiction, and migration; and (3) risk management was moderately and negatively correlated with student dropout rates, with statistical significance at the .01 level (r = –0.308).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2567). ความจริงและความเร่งด่วนของสถานการณ์เด็กนอกระบบในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา.
กระทรวงการคลัง. (2562). แนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงสำหรับหน่วยงานของรัฐเรื่องหลักการบริหารจัดการความเสี่ยงระดับองค์กร. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการคลัง.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา.
เกศรัชนี ยืนวงศ์. (2564). นโยบายและกระบวนการขับเคลื่อนมาตรการป้องกันเด็กเยาวชนหลุดออกจากระบบการศึกษา หลังการเกิดสถานการณ์การแพร่ระบาดโควิด-19: ศึกษาเฉพาะกรณีสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.). ใน การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ดุษิต สว่างศร. (2565). การบริหารความเสี่ยงของโรงเรียนอู่ทองสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษาสุพรรณบุรี. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธัญญ์พิชชา ท้วมทับ. (2563). แนวทางการป้องกันการออกกลางคันของนักศึกษากลุ่มเสี่ยง กรณีศึกษา: วิทยาลัยเทคนิคอุตรดิตถ์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(6), 60–76.
นันธวัช นุนารถ. (2559). แนวทางการป้องกันความเสี่ยงในการออกกลางคันของเด็กและเยาวชนในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 11(31), 33–47.
ปัญจิรา อารีย์รัตนโชติ. (2567). แนวทางการบริหารจัดการเพื่อป้องกันการออกกลางคันของนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พอรุ้ง แสงนวล. (2563). การบริหารความเสี่ยงกับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วารสารศิลปการจัดการ, 4(3), 1672–1685.
พัฒนโชค ชูไทย. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการลาออกจากโรงเรียนของนักเรียนในประเทศไทย.ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
มหาวิทยาลัยมหิดล. (2560). การบริหารความเสี่ยง (Risk management). Mahidol University. จาก https://www.rama.mahidol.ac.th/risk_mgt/th/article/03212017-1509
สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์, สุพจน์ ฤทธิเกียรติบุตร, & กนก วงษ์ตระหง่าน. (2562). วิจัยนโยบายเพื่อป้องกันเด็กและเยาวชนออกจากระบบการศึกษา. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). รายงานผลการวิจัยการออกแบบแนวทางการดำเนินงานป้องกัน เฝ้าระวัง ติดตามและช่วยเหลือเด็กตกหล่นและเด็กออกกลางคัน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Alexander, K. L., Entwisle, D. R., & Horsey, C. S. (1997). From first grade forward: Early foundations of high school dropout. Sociology of Education, 70(2), 87–107.
Balfanz, R., Bridgeland, J. M., Bruce, M., & Fox, J. H. (2017). Building a grad nation: Progress and challenge in raising high school graduation rates. Everyone Graduates Center, Johns Hopkins University.
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241–258). Greenwood.
Bridgeland, J. M., DiIulio, J. J., & Morison, K. B. (2006). The silent epidemic: Perspectives of high school dropouts. Civic Enterprises/Bill & Melinda Gates Foundation.
Cheama, S., & Kerdtip, C. (2021). School dropout problem and family's socioeconomic status of lower secondary students in Pattani's public schools: Its factors, perspectives, and solutions. Journal of MCU Nakhondhat, 8(9), 57–72.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1104_01
Dynarski, M., Clarke, L., Cobb, B., Finn, J., Rumberger, R., & Smink, J. (2008). Dropout prevention: A practice guide. National Center for Education Evaluation and Regional Assistance, Institute of Education Sciences, U.S. Department of Education.
Epstein, J. L. (2011). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools (2nd ed.). Routledge.
Finn, J. D. (1989). Withdrawing from school. Review of Educational Research, 59(2), 117–142.
García, E., & Weiss, E. (2018). Student absenteeism: Who misses school and how missing school matters for performance. Economic Policy Institute.
Hopkin, P. (2018). Fundamentals of risk management: Understanding, evaluating and implementing effective risk management. Kogan Page.
International Organization for Standardization. (2018). ISO 31000:2018 – Risk management – Guidelines. https://www.iso.org/standard/65694.html
Jeynes, W. H. (2012). A meta-analysis of the efficacy of different types of parental involvement programs for urban students. Urban Education, 47(4), 706–742.
Rumberger, R. W. (2011). Dropping out: Why students drop out of high school and what can be done about it. Harvard University Press.
Scott, L., & Asavisanu, P. (2023). Synthesis and model development of Thai undergraduate dropout risk factors. Higher Education Studies, 13(1), 1–15.
Sosu, E. M., & Pheunpha, P. (2019). Trajectories of university dropout: Insights from qualitative research. Frontiers in Education, 4, 6.
Suntrayuth, S. (2007). Risk management in Thai schools: Issues and challenges. Journal of Educational Administration, 45(3), 287–303.
UNESCO. (2020). Global education monitoring report 2020: Inclusion and education – All means all. UNESCO Publishing.
UNICEF. (2022). Education budget brief: Thailand 2022. UNICEF Thailand.
Wandee, M., Sirisuthi, C., & Leamvijarn, S. (2017). Elements and indicators of risk management system for secondary schools in Thailand. International Education Studies, 10(3), 154–165.
World Bank. (2019). Approach note: Global guidance for supporting and sustaining safe schools. World Bank.
