THE COMPETENCY OF SCHOOL ADMINISTRATORS IN SPECIAL EDUCATION CENTER UNDER SPECIAL EDUCATION BUREAU MANAGEMENT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to study the competency levels of school administrators in Special Education Center under the Special Education Bureau Management; 2) to compare the competencies of school administrators in Special Education center under the Bureau of Special Education Management, classified by gender, age, position, workplace, and work experience; and 3) to develop guidelines for planning competency development.
The research sample consisted of 136 teachers from Special Education Center under the Bureau of Special Education Management. Data analysis employed frequency, percentage, mean, standard deviation (S.D.), Independent t-tests, and one-way ANOVA. The research findings revealed that the overall opinion level regarding the competencies of school administrators was at the highest level, with all aspects showing the highest average. The aspect with the highest average score was technical competency, followed by management competency, and the aspect with the lowest average score was core competency. A comparison of teachers' opinions on the competency levels of school administrators at Special Education Center under the Bureau of Special Education Management, classified by gender, age, position, workplace, and work experience, found that teachers with different genders and ages showed no statistically significant in their opinions on the competency levels of school administrators. However, teachers with different positions, workplaces, and work experiences showed statistically significant in their opinions on the competency levels of school administrators.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤษณะ เชียงแรง. (2564). การศึกษาสมรรถนะหลักผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กลุ่มสหวิทยาเขตเบญจมิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 36. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง. การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ชัยยนต์ เพาพาน. (2559). แนวคิดและทฤษฎีพื้นฐานการเป็นผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(1), 1-9.
ณัฐณิชา เขียวอ่อน. (2565). การศึกษาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนเฉพาะความพิการ กลุ่ม 6 สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. ใน การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง. ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ดนยา อินจำปาและคณะ. (2560). เอกสารประกอบการเรียนรายวิชา 1083102 การศึกษาพิเศษ (Special Education). กรุงเทพมหานคร: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
ธวัชชัย แสนดวง. (2565). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 18 จังหวัดชลบุรี. ใน วิทยานิพนธ์. ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
นฤพล สายวิลัย และจิราภรณ์ ผันสว่าง. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาศตวรรษที่ 21 ในสหวิทยาเขตสาเกตนคร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. วารสารบริหารการศึกษา มมร. วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 3(1), 14-26.
นาวิน พินิจอภิรักษ์ และ ไตรรัตน์ สิทธิทูล. (2564). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สมุทรปราการ เขต 1. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 8(2), 328-342.
นิรัชชา คงประดิษฐ์ และจุฑารัตน์ คชรัตน์ (2565). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดสงขลา. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 13 (1386 – 1399). 2565, 12 พฤษภาคม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ.2566 - 2570. (2565). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 258 ง หน้า 121 – 131.
พิชามณชุ์ ลาวชัย. (2562). สมรถนะของผู้บริหารกับการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พีรพงษ์ สิงห์สุขสวัสดิ์. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พรทิพย์ มงคลเสถียร, พิมผกา ธรรมสิทธิ์ และชัชภูมิ สีชมภู. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้ทักษะการบริหารในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 3. วารสารบัณฑิตวิจัย, 11(1), 121-134.
มานะ ครุธาโรจน์, พิณสุดา สิริธรังศร และสรรเสริญ สุวรรณ์. (2563). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ยุคการศึกษา 4.0. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 5(9), 351-369.
มูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน. ประวัติความเป็นมาของการศึกษาพิเศษ. สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน. เรียกใช้เมื่อ 8 กันยายน 2567. จากhttp://saranukromthai.or.th/sub/book/book.php?book=16&chap=10&page=t16-10-infodetail06.html.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). การดำเนินงานตามยุทธศาสตร์ปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2565). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ศูนย์การศึกษาพิเศษ ส่วนกลาง ปีการศึกษา 2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Kin, T. M., & Kareem, O. A. (2019). School leaders’ competencies that make a difference in the era of Education 4.0: A conceptual framework. International Journal of Academic Research Business and Social Sciences, 9(5), 214–225.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W., (1970). Determining Sample Size for Research Activities. 7th Edition. New York: John Wiley & Sons.
Semuel R. Olayvar. (2021). School Heads’ New Normal Leadership and Its Influence on Collaborative School Culture. International Journal of Academic Multidisciplinary Research (IJAMR), 5
Sullivan. 2014. The Core Competency: a systems approach to quantum improvement and global success. New York: McGraw-hill.
