DIGITAL LEADERSHIP OF EDUCATIONAL INSTITUTION ADMINISTATORS UNDER SUPHAN BURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 3
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) study the digital leadership of school administrators under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 3. and 2) study the guidelines for promoting digital leadership of school administrators under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 3. The research was conducted in 2 steps as follows: Step 1 Study the level of digital leadership of school administrators under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 3. The sample group consisted of 285 administrators and teachers of schools under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 3. The sample group was determined using the Krejci and Morgan table, classified into 31 administrators by purposive selection and 254 teachers by stratified random sampling. The data collection tool was a questionnaire with a 5-level rating scale with a reliability value of 0.976. The data were analyzed using the mean and standard deviation. Step 2 Study the guidelines for promoting digital status of school administrators under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 3. The group of information providers consisted of 3 qualified persons who were selected by purposive selection. Data were collected through interviews and analyzed through content analysis.
The research results found that: 1.The digital leadership of school administrators under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 3, overall, is at a high level. When considering each aspect, it was found that the aspect with the highest average value is the aspect of digital potential development, at a high level, and the aspect with the lowest average value is the aspect of having a vision, at a high level. 2.Guidelines for promoting digital status of school administrators under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 3 found that school administrators should be promoted and developed to have knowledge and understanding of digital technology by organizing training to exchange knowledge and continuously supervise and monitor its use in order to promote effective school administration.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกอร สมปราชญ์. (2560). ภาวะผู้นำกับคุณภาพสถานศึกษา. ขอนแก่น: โรงพิมพ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จิณณวิตร ปะโคทั้ง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
จิราภรณ์ ปกรณ์. (2561). เทคโนโลยีโลกเสมือนผสานโลกแห่งความจริง. เรียกใช้เมื่อ 12 มกราคม 2568 จาก http://www.scimath.org/article-technology/item/7755-ar-augmented-reality
ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ และคณะ. (2562). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 50-64.
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2560). ภาวะผู้นำทางการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพิลา อำนาจ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. ใน ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภานุเดช แสงลุน. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11(41), 175-184.
รุจาภรณ์ ลักษณะดี. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในสหวิทยาเขตบ้านบึง 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรีเขต 1. ใน ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา คณะศิลปะศาสตร์. มหาวิทยาลัยเกริก.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3 (2563). ระบบบริการข้อมูลภาครัฐ Big DATA. เรียกใช้เมื่อ 12 มกราคม 2568 จากhttps://www.spb3.go.th/spb3/BigDataSPB3/.
สกัญญา แซ่มซ้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อลงกต สุทธการ. (2564). แนวทางการส่งเสริมการรู้ดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 5(3), 70–86.
Krejcie, R.V., & D.W. Morgan.(1970).Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607 – 610.
