COURSE DESIGN TO PROMOTE SOCIAL AND EMOTIONAL SKILLS THROUGH COMPETENCY-BASED LEARNING MANAGEMENT IN SOCIAL STUDIES FOR SECONDARY EDUCATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to (1) design a course that promotes social and emotional skills through competency-based learning in Lower Secondary Social Studies, and (2) evaluate the course using the standards of utility, appropriateness, feasibility, and accuracy. A multi-method research approach was employed. The study involved (1) a survey of 400 lower secondary students using a questionnaire to assess their learning interests (2) in-depth interviews with 8 Social Studies teachers to analyze indicators related to social and emotional skills based on the core curriculum (3) a focus group discussion with 5 experts to draft the course content, course description, and learning indicators aligned with social and emotional skill development (4) additional in-depth interviews with 5 Social Studies scholars to gather insights on assessment and evaluation methods; and (5) an expert evaluation of the course manual by 30 professionals from various academic fields using a manual evaluation checklist. Data were analyzed using descriptive statistics and content analysis.
The research findings revealed that
1) The course design for promoting social and emotional skills was aligned with the learning area most compatible with these competencies - Social Studies, specifically Learning Strand 2: Civic Duties, Culture, and Way of Life. 20 relevant learning indicators were identified, with most behaviors classified within the cognitive domain.
2) The evaluation of the course in terms of utility, appropriateness, feasibility, and accuracy, based on Stufflebeam’s evaluation manual, revealed that the course was rated at the highest level of suitability.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
CBE Thailand. (2564). Competency-based education. เรียกใช้เมื่อ 24 กันยายน 2567 จาก https://cbethailand.com/
Chernyshenko, O., Kankaraš, M., & Drasgow, F. (2018). Social and emotional skills for student success and well-being: Conceptual framework for the OECD study on social and emotional skills. OECD Publishing. Retrieved July 30, 2024 form https://doi.org/10.1787/db1d8e59-en
Daniel, S. (1971). The relevance of the CIPP evaluation model for educational accountability (Doctoral dissertation). Ohio State University.
Gentles, S., Charles, C., Ploeg, J., & McKibbon, K. (2015). Sampling in qualitative research: Insights from an overview of the methods literature. The Qualitative Report, 20(11), 1772–1789.
Kankaraš, M., & Suarez-Alvarez, J. (2019). Assessment framework of the OECD study on social and emotional skills. OECD Publishing. Retrieved July 30, 2024 form https://doi.org/10.1787/5007adef-en
McClelland, D. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1–14.
Miyamoto, K. (2024). กสศ. จับมือธนาคารโลกเปิดรายงาน ‘ทักษะพื้นฐานชีวิต’ คนไทยเข้าขั้นวิกฤต เร่งสร้างความร่วมมือ ผลักดันนโยบายเชิงบูรณาการ. กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เรียกใช้เมื่อ 20 สิงหาคม 2567 จาก https:// www.eef.or.th/article-asat-230224/
Nastasi, B., & Schensul, S. (2005). Contributions of qualitative research to the validity of intervention research. Journal of School Psychology, 43(3), 177–195.
Nastasi, B., & Schensul, S. (2005). Contributions of qualitative research to the validity of intervention research. Journal of School Psychology, 43(3), 177–195.
OECD. (2020). Social-emotional skills. Retrieved August 27, 2024 form https://www.oecd-ilibrary.org/education/early-learning-and-child-well-be ing_1536626f-en
OECD. (2020). Social-emotional skills: Well-being, connectedness and success. OECD Publishing. Retrieved August 27, 2024 form https://doi.org/10. 1787/1536626f-en
Stufflebeam, D. L. (1971). The relevance of the CIPP evaluation model for educational accountability. Ohio State University, 1971.
The Collaborative for Academic Social Emotional Learning in collaboration. (2008). Social and Emotional Learning (SEL) and Student Benefits. Research Implications for the Safe Schools/Healthy Students Core Elements. Retrieved August 27, 2024 form https://files.eric.ed.gov/ fulltext/ED505369.pdf
The Collaborative for Academic, S., & Emotional, L. (2007). Guidelines Social and emotional learning. UIC university of illinois at chicago. Retrieved August 27, 2024 form https://leg.wa.gov/JointCommittees/Archive/BEF/Docu ments/Mtg06-09-08/V-b.pdf
The Joint Committee on Standards for Educational Evaluation. (1988). The personnel evaluation standards: How to assess systems for evaluating educators. SAGE Publications..
World Economic Forum. (2023). The future of jobs report 2023. Retrieved August 27, 2024 form https://www3.weforum.org/docs/WEF_Future_of_Jobs_ 2023.pdf
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper and Row. Retrieved August 27, 2024 form https://archive.org/details/statisticsintrod 00yama.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา, ธนาคารโลก, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). วิจัยสำรวจทักษะ ความพร้อมแรงงานไทย เครื่องมือพัฒนานโยบายการศึกษาและพัฒนาทุนมนุษย์ไทย. เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2567 จาก https://www.eef.or.th/news-010422/
กองบริหารข้อมูลตลาดแรงงาน และกรมการจัดหางาน. (2565). รายงานผลการศึกษาทิศทางตลาดแรงงานไทยในอนาคต. เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2567 จาก https:// www.doe.go.th/prd/assets/upload/files/lmia_th/1518f36b23b0da4e6a26fb1a5ae262d6.pdf
นภัทร สิทธาโนมัย. (2563). ทักษะทางอารมณ์และสังคม. สภาการแพทย์แผนไทย. เรียกใช้เมื่อ 30 สิงหาคม 2567 จาก https://tmc.or.th/pdf/tmc_knowlege-97.pdf
พระครุสังฆรักษ์ เอกพันธ์ วรธมฺมญฺญู และพระปรัชญา ชยวุฑฺโฒ. (2565). การสอนสังคมศึกษาเพื่อความยั่งยืนของสังคม. วารสารการสอนสังคมศึกษามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 4(1), 59–72.
พระสิทธิชัย รินฤทธิ์ และสุรีพร ชาบุตรบุณฑริก. (2563). การจัดการเรียนการสอนสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. Journal of Roi Kaensarn Academi, 5(2), 204–212.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2559). เทคนิคการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
