EDUCATIONAL STATUS AND GUIDELINES FOR THE ADMINISTATION OF ACADEMIC SERVICES IN THE DIGITAL ERA AT PRINCESS CHULABHORN SCIENCE HIGH SCHOOLS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1. The educational status for the administration of academic services in the digital era at Princess Chulabhorn Science High Schools and 2. The guidelines for the administration of academic services in the digital era at Princess Chulabhorn Science High Schools. A mixed-methods approach was employed, integrating both quantitative and qualitative methodologies. Data collection instruments included a questionnaire and a semi-structured interview protocol encompassing 12 key content areas. The sample consisted of 310 administrators, teachers, and educational personnel from the Chulabhorn Science High Schools, selected through stratified random sampling proportional to the population of each institution. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, specifically mean ( ) and standard deviation (S.D.), while qualitative data were analyzed through content analysis. The findings of the research are as follows:
- The overall status for the administration of academic services in The digital era at Princess Chulabhorn Science High Schools was rated at the highest level. When analyzed by individual dimensions, the highest mean scores were observed in learning process development, student recruitment, and excellence in teaching and learning.
- The proposed guidelines for the administration of academic services in the digital era at Princess Chulabhorn Science High Schools: (1) Developing the central curriculum of the Princess Chulabhorn Science High Schools to align with contemporary trends; (2) Utilizing digital technology as a tool for managing learning both inside and outside the classroom; (3) Establishing a centralized learning platform for the network of schools; (4) Creating an online assessment system to continuously monitor student learning processes; (5) Promoting the development of digital tool competencies among teachers and students for research and project work; (6) Enhancing the supervision system by implementing a mentoring model, both onsite and online; and (7) Building a network of learning resources that integrates internal school resources with external learning platforms.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จันทร์เพ็ญ มีชัยรัมย์ และ วิรัลพัชร วงศ์วัฒน์เกษม. (2566). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในเขต พัฒนาการศึกษากระสังกลุ่มเครือข่ายกระสัง 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา บุรีรัมย์เขต 2. วารสารศึกษาศาสตร์วิทยาลัยนคร ราชสีมา, 2(2), 18-31.
นิตยา ตุ๊กสันเทียะ และ พรทิวา ชนะโยธา. (2567). การบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารการบริหารการศึกษา มมร.วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 4(2), 365-379.
บุณยนุช บุญปัญญาวัฏ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียนเทศบาลบ้านตูม. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 4(1), 34-49.
ปราญชลี สุดตา. (2559). แนวทางการบริหารงานวิชาการโรงเรียนพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. เอกสารประกอบการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา สาขาการบริหารการศึกษา, ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย. (2567). แต่งตั้งข้าราชการครูและบุคลากรปฏิบัติบทบาทหน้าที่ประจำปีการศึกษา 2567. คำสั่งโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย ที่ 225/2567. โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย
วิรัตน์ เกตุเรือง. (2560). รูปแบบการบริหารการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับผู้เรียนของสถานศึกษาขยายโอกาสขนาดเล็ก. Journal of Education Naresuan University, 19(3), 313-328.
ศิวพร ละหารเพชร. (2562). ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขนาดเล็กตาม ความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ศศิวิมล พัฒนาวัฒน์. (2562). สภาพการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา.
สิริกร เหมทานนท์, บุญเลิศ วีระพรกานต์ และปรีชา สามัคคี. (2567). แนวทางการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(2), 591-602.
สุปรียา วิชิต. (2566). รูปแบบการมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผล. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(2), 607–618.
สุวัฒน์ มีพร. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการสู่มาตรฐานสากลของสถานศึกษา สหวิทยาเขตน้ำพอง-กระนวน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 8 (น. 2953–2964).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (2561). คู่มือการปฏิบัติงานของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษารักษาการในตำแหน่งผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ฉบับปรับปรุงแก้ไข). เรียกใช้เมื่อ 15 สิงหาคม 2567 จากhttps://www.kroobannok.com/news_file/p17567671203.pdf
อรจิรา ยอดคำ, ผลาดร สุวรรณโพธิ์ และพงศ์เทพ จิระโร. (2566). การประเมินอภิมานการรับนักเรียนเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐบาล. พัฒนาเทคนิค ศึกษา, 30(106), 126-126.
อลงกต คชสาร และ รัตน์ฐาภัทร์ ธนโชติสุขสบาย. (2567). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในมิติด้านการจัดการ ศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. วารสารมณีเชษฐารามวัดจอมมณี, 7(3), 823-835.
อารีย์ วีระเจริญ. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารสู่ความเป็นเลิศเพื่อพัฒนาศักยภาพการ เรียนรู้ของผู้เรียน โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. เรียกใช้เมื่อ 1 ตุลาคม 2567 จาก https://research.otepc.go.th/files/ฉบับสมบูรณ์_p2xv77ej.p
