THE ACADEMIC LEADERSHIP OF PRIVATE SCHOOL ADMINISTRATORS IN ROI ET PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research is to study and compare the levels of teachers' opinions on the academic leadership of private school administrators in Roi Et Province, categorized by education level and work experience, and to explore ways to develop the academic leadership of private school administrators in Roi Et Province. The sample used in this research consists of 272 teachers from private schools in Roi Et Province, selected through stratified random sampling. The research instruments used include a 5-point Likert scale questionnaire and a semi-structured interview. The IOC value ranged from 0.80 to 1.00, and the reliability coefficient was 0.82. The statistical analysis methods included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test, and pairwise comparison using the Scheffé method.
The research findings are as follows:
- The academic leadership of private school administrators in Roi Et Province, overall, is at a high level. When considered by education level, there were no significant differences. Likewise, there were no significant differences based on work experience, both in overall and specific aspects.
2.The development guidelines for the academic leadership of private school administrators in Roi Et Province suggest that administrators should promote creativity in academic work, continuously improve quality assurance systems, supervise, monitor, and analyze data together with teachers to improve student achievement, boost teachers' morale, support continuous professional development, and use appropriate communication in the supervision process to enhance overall educational quality.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกวรรณ ภูษาแก้ว. (2557). การนําเสนอแนวทางการกำหนดกลยุทธ์การจัดการศึกษาสำหรับสถานศึกษาเอกชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการ.
กิ่งกาญจน์ สุขสำราญ. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ในกลุ่มอำเภอปลวกแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยองเขต 1. คณะศิลปศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกริก.
ชัยยุทธ ปัญญสวัสดิ์สุทธิ์. (2563). การสัมมนาวิชาการประจำปี 2563 ครั้งที่ 42 พิมพ์ครั้งแรก: สิงหาคม 2563 พิมพ์ที่ หจก.สามลดา คณะเศรษฐศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุเมธ งามกนก. (2564). การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 3(1), 59-68.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2567). สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. เรียกใช้เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2567. จาก https://ginfo.gcc.go.th/ index.php?option=com_content&view=article&id=7138:2017-12-24-11-24-12&catid=582:contact
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2567). สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. เรียกใช้เมื่อ 31 ตุลาคม 2567 จาก https://www.bing.com/ search?pglt=299&q=%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%&FORM=ANNTA1&PC=LCTS
มะไซดี อับดุลกอเดร์. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานราธิวาส. ใน การค้นคว้าอิสระปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970).“Determining sample size for research activities”. Educational and psychological measurement, 30(3), 6
