RELATIONSHIP BUILDING OF SCHOOLS AND COMMUNITIES AFFECTING LEARNER QUALITY UNDER NAKHON SI THAMMARAT PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to 1. study the relationship building between schools and communities 2. study the learners’ quality. 3. study the relationship building between schools and communities affecting learners’ quality, and 4. study the guidelines for developing the relationship building between schools and communities affecting learners’ quality. The research sample consisted of 327 administrators and teachers. The research instruments included a five point. Likert scale questionnaire and a structured interview. The statistical methods used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, correlation coefficient analysis, multiple regression analysis, content analysis.
The results of this study showed that (1) The relationship building between schools and communities was at a highest level. When considering each aspect separately, it was found that Community service and communication and public relations was a highest average, followed by Participation in the administration of the educational institution by the educational institution committee, and Receiving support from the community was a lowest average. (2) The learners’ quality under was at a high level. When considering each aspect separately, it was found that Desirable characteristics of learners was a highest average and Academic abilities of students was a lowest average. (3) The relationship building between schools and communities affecting learners’ quality under Nakhon Si Thammarat Primary Educational Service Area Office 2 in overall of positive relationships in 2 components: Community service and Receiving support from the community with a prediction efficiency 39.70 % with a statistically significant relationship level of .01 (4) The guidelines for developing the relationship building between schools and communities affecting learners’ quality, it was found that the schools and communities can build good relationships through providing services and supporting each other, with effective communication to enhance cooperation and community participation. It should cooperate with various agencies to develop communities sustainably through the exchange of resources and knowledge. In addition, joint management with the school board will help make education more in line with local needs. Moreover, the community is an important source of learning and support for developing academic skills and desirable characteristics of students, resulting in students having quality in both knowledge and morality.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จิระศักดิ์ แข็งแรง และ กฤตฏ์ ชมภูวิเศษ. (2567). แนวทางการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(6). 1117.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. Veridian E-Journal, Silapakon University, 2(10). 1342 – 1354.
ดีวะ ประกาศ เศรษฐะ และ พระครูปลัดสุวัฒนสัจจคุณ. (2568). การบริหารเทคโนโลยีทางการศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์, 8(1). 300-313.
ปภาวรินทร์ สมจิต. (2563). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. วิทยานิพนธ์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ปองขวัญ จุลลา. (2566). กลยุทธ์การบริหารความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนของโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์, 9(2), 71-72.
พนิจดา วีระชาติ. (2542). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. กรุงเทพมหานคร:โอเดียนสโตร์.
พระลิขิต ฐานิสฺสโร (แงวกุดเรือ) และคณะ. (2566). แนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนตามหลักพุทธบริหารการศึกษาของโรงเรียนในเขตตำบลห้วยไร่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต ๒. วารสารครุศาสตรปริ-ทรรศนฯ, 10(2). 213-225.
ยุทธนา ภูหงส์ทอง และคณะ. (2567). การพัฒนาการบริหารความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนของโรงเรียนดงพยุงสงเคราะห์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 1. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 21(2) 112-123.
รัฐเขตร แรงทน. (2565). สภาพการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1.การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง กศ.ม. (การบริหารการศึกษา), มหาวิทยาลัยพะเยา,พะเยา
รัตนา กาญจนพันธ์. (2546). ความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน (พิมพ์ครั้งที่ 1 ฉบับปรับปรุงใหม่ทั้งเล่ม). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง
วรายุทธ จันสมุทร และ วิรัลพัชรวงศ์ วัฒน์เกษม. (2565). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนของโรงเรียนบ้านบ่อ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 9(3). 593.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี. (2545).
Palmieri, C., & Palma, M. (2017). The relationship between school and community as an opportunity to re-think teaching. New Trends and Issues Proceedings on Humanities and Social Sciences, 4(1). 496–503.
ThankGod, J.N. & Nwanguma, T.K. (2024). Managing school-community relationships in the 21st century for effective administration of publicsenior secondary schools in Rivers State. International Journal of Social Sciences and Management Studies, 3(1). 43-56
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2567). ราชกิจจานุเบกษา.
