การประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง จังหวัดศรีสะเกษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพการส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง จังหวัดศรีสะเกษ 2. ศึกษาการประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง จังหวัดศรีสะเกษ และ3.ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง จังหวัดศรีสะเกษโดยใช้การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยแบบเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 211 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสำรวจ แบบวัดคุณธรรม จริยธรรม และแบบสบถามความพึงพอใจ ได้ค่าดัชนีความสอดคล้องที่คำนวณได้มีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.8 – 1.00 ค่าความเชื่อมั่นอยู่ที่ระดับ 0.923 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การวิเคราะห์เชิงพรรณนา
ผลการวิจัย พบว่า 1. ผลการสำรวจความคิดเห็นนักเรียนเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง จังหวัดศรีสะเกษ พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2.การประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง จังหวัดศรีสะเกษ พบว่า 1. การประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ 1) แนวคิด 2) วัตถุประสงค์ 3) เนื้อหาในหารฝึกอบรม 4) กิจกรรมฝึกอบรม 5) ระยะเวลา และ 6) การวัดประเมินผล และ 2. ผลการวัดคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง พบว่า หลังการฝึกอบรมการประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม สูงกว่าก่อนการฝึกอบรมการประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3.ผลการประเมินความพึงพอใจที่มีต่อการประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง จังหวัดศรีสะเกษอยู่ พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). การจัดสาระการเรียนรู้พระพุทธศาสนากลุ่มการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2544. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กิตติพัฒน์ ศรีชัย. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขาร่วมกับแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะของความเป็นพลเมืองดี สำหรับนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพ. ใน ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2549). ระเบียบวิธีการวิจัยสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: จามจุรีโปรดักท์.
พระมหาอานนท์ อานนฺโท (ศรีชาติ). (2560). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขา เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนทวีวัฒนา. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา, กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระรัชเวธน์ เตชวณฺโณ (รุ่งเรือง). (2560). การจัดการเรียนรู้ตามแนวไตรสิกขาในโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์ฯ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุทธิวงศ์ ตันตยาพิศาลสุทธ์. (2538). พระพุทธศาสนากับการศึกษาของชาติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
สุหัชชา พิมพ์เนาว์. (2561). การจัดการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขาเพื่อพัฒนาผู้เรียนกลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมของโรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม จังหวัดขอนแก่น. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.