แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานเพื่อการสร้างสื่อดิจิทัลสำหรับการประชาสัมพันธ์องค์กร

Main Article Content

ณัฐศรัณย์ ทฤษฎิคุณ
สมภาศ สุขชนะ
นิชวัฒน์ คุ้มทอง
ธีรวัฒน์ รัตนประภาเมธีรัฐ

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็ฯฐานเพื่อสร้างสื่อดิจัลสำหรับการประชาสัมพันธ์องค์กรของนักศึกษาดนตรี ภายใต้รายวิชาเทคโนโลยีและนวัตกรรมดนตรี สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 หลักสูตรดุริยางคศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยการดนตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา รายวิชามุ่งเน้นการพัฒนาความรู้และทักษะพื้นฐานด้านเทคโนโลยีดิจิทัล การใช้โปรแกรมสำเร็จรูป และเครื่องมือทางเทคโนโลยีที่จำเป็นสำหรับนักดนตรีในยุคดิจิทัล ควบคู่ไปกับการส่งเสริมการเรียนรู้เกี่ยวกับอัตลักษณ์ วัฒนธรรม และบริบทขององค์กร


กระบวนการจัดการเรียนรู้มุ่งเน้นการเรียนรู้เชิงรุกโดยให้ผู้เรียนลงมือปฏิบัติจริงผ่านการค้นคว้า ออกแบบ และผลิตสื่อดิจิทัลเพื่อประชาสัมพันธ์องค์กร พร้อมเผยแพร่ผลงานผ่านสื่อสังคมออนไลน์ โดยส่งเสริมการทำงานร่วมกันและการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ ผลการดำเนินงานสะท้อนว่าการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานสามารถพัฒนาทักษะดิจิทัล การสื่อสาร การคิดสร้างสรรค์ การคิดวิเคราะห์ การทำงานร่วมกัน และการรู้เท่าทันสื่อของผู้เรียนได้อย่างเป็นรูปธรรม ขณะเดียวกัน สื่อดิจิทัลที่นักศึกษาสร้างขึ้นยังสามารถนำไปใช้ในการประชาสัมพันธ์องค์กร ถ่ายทอดอัตลักษณ์ และเสริมสร้างภาพลักษณ์ของสถาบันผ่านสื่อสังคมออนไลน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). กฎกระทรวงมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 139 ตอนพิเศษ 212 ง เอกสารแนบท้ายประกาศ. เรียกใช้เมื่อ 20 มิถุนายน 2569 จาก https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/17202 623.pdf

กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนปฏิบัติการด้านดิจิทัลเพื่อการศึกษา (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ. เรียกใช้เมื่อ 20 มิถุนายน 2569 จาก https://itdept.ipst.ac.th/wp-content/uploads/2023/04/MOE-DIGITAL-66-7 0.pdf

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์. (2564). สรุปและสังเคราะห์องค์ความรู้ แนวปฏิบัติที่ดีจากการจัดการความรู้ (KM) ด้านการผลิตบัณฑิต ประจำปีการศึกษา 2563: การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL). มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.

เพชร วิจิตรนาวิน, เด่นดาว ชลวิทย์, นาที เกิดอรุณ และรามีนี่ กัลเลลลาลาจ. (2567). ผลของการใช้วิธีการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานที่มีต่อความสามารถในการอ่านวรรณคดีอย่างมีวิจารณญาณและทัศนคติที่มีต่อการเรียนรู้วรรณคดีของนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(8), 262-270.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2564). สมรรถนะดิจิทัล: Digital Competency. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Capriotti, P., Carretón, C., & Zeler, I. (2024). Exploring interactivity strategies in social media communications of leading universities: A cross-continental study. SAGE Open, 14(2). https://doi.org/10.1177/21582440241259399

Fauzi, A., Sanjani, M. A. F., Zaini, A. W., & Lateh, M. (2025). The influence of social media on public relations as a reinforcement of higher education reputation. Indonesian Journal of Educational Management, 7(1), 91–101. https://doi.org/10.52627/managere.v7i1.650.

Poolsombat, P., Laisuwannachart, P., & Phuphaniat, M. (2025). Integrating Creative-Based Learning into the Active Learning Process to

Enhance Creative Thinking Skills in Computer Information Courses. International Journal of Educational Communications and

Technology, 5(1), 69–84. retrieved from https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/IJECT/article/view/26 1654

Yang, Y., Zhang, C., Zhang, S., & Shen, J. (2025). TikTok in higher education: A systematic review of disciplinary applications, learning outcomes, and implementation factors. Interactive Learning Environments. Advance online publication. https://doi.org/10.1080/10494820.2025.2564736