แนวทางการบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2

Main Article Content

กนกวรรณ มีสัตย์
ชมแข พงษ์เจริญ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 2) เปรียบเทียบการบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือของสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของครู จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา ขนาดของสถานศึกษา และประสบการณ์การทำงาน และ 3) ศึกษาแนวทางการบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 จำนวน 310 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นและการสุ่มแบบเป็นระบบ และผู้ให้ข้อมูลในการสัมภาษณ์ จำนวน               5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถาม มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง .67–1.00 และค่าความเที่ยงเท่ากับ .99 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วย LSD และการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัย พบว่า 1) การบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือของสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการรับรู้มุมมองร่วมกันมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ด้านการมีปฏิสัมพันธ์เชิงแลกเปลี่ยน ด้านการมีส่วนร่วม และด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วม 2) ครูที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และขนาดสถานศึกษาต่างกัน มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน ส่วนครูที่มีประสบการณ์การทำงานต่างกัน มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) แนวทางการบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือของสถานศึกษา ควรส่งเสริมการกำหนดวิสัยทัศน์ร่วม การมีส่วนร่วมผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล และการสื่อสารแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพในยุคดิจิทัล

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

ชฎาพร แก่นท้าว และกฤตฏ์ ชมภูวิเศษ. (2568). แนวทางการบริหารสถานศึกษาสู่การเป็น โรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(2), 273-288.

ทินกร เผ่ากันทะ, และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการบริหารจัดการด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37-46.

นฤมล ฤทธิแสง. (2562). การบริหารเครือข่ายสถานศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ยุทธนา สำราญกิจ. (2566). การพัฒนารูปแบบเครือข่ายความร่วมมือเพื่อขับเคลื่อนการดำเนินงานสถานศึกษาสีขาวปลอดยาเสพติดและอบายมุขสู่ความสำเร็จของ

สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์, สุภมาส อังศุโชติ และอัจฉรา ชำนิประศาสน์. (2562). สถิติสำหรับการวิจัยและเทคนิคการใช้ SPSS (ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคง การพิมพ์.

วิจิตรา สำแดงไชย, ศิกานต์ เพียรธัญญกรณ์ และไชยา ภาวะบุตร. (2567). การพัฒนาเครือข่าย ความร่วมมือเพื่อพัฒนาสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้ของครูในยุคดิจิทัล โรงเรียนในศูนย์เครือข่ายการศึกษาที่ 19 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(1), 67-76.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี. นนทบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579.กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

ออระญา ปะภาวะเต. (2564). แนวทางการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

Azorin, C. (2022). Educational collaborative networks in international contexts. Educational Research.

European Agency for Special Needs and Inclusive Education. (2025). Cross-sector collaboration for inclusive education systems. European Agency for Special Needs and Inclusive Education.

Poortman, C. L., Brown, C., & Schildkamp, K. (2022). Professional learning networks: A conceptual model and research opportunities. Educational Research, 64(1), 95–112.

UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO.