รูปแบบการบริหารจัดการงานสาธารณูปการตามโครงการวัด ประชา รัฐ สร้างสุข ของคณะสงฆ์จังหวัดหนองคาย

Main Article Content

พระศรัณญกมล ภทฺทมงฺคโล (ชนะบุญ)
พระครูพิศาลสารบัณฑิต
พระมหาประทีป อภิวฑฺฒโณ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาการบริหารจัดการงานสาธารณูปการตามโครงการวัด ประชา รัฐ สร้างสุขของคณะสงฆ์จังหวัดหนองคาย 2) เพื่อศึกษาการพัฒนากิจกรรมงานสาธารณูปการตามโครงการวัด ประชา รัฐ สร้างสุขของคณะสงฆ์จังหวัดหนองคาย 3) เพื่อเสนอรูปแบบการบริหารจัดการงานสาธารณูปการตามโครงการวัด ประชา รัฐ สร้างสุข ของคณะสงฆ์จังหวัดหนองคาย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 24 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาตามกระบวนการวิจัย


ผลการวิจัยพบว่า


1) การบริหารจัดการงานสาธารณูปการตามโครงการ “วัด ประชารัฐ สร้างสุข” ของคณะสงฆ์จังหวัดหนองคาย เป็นการบริหารเชิงพุทธที่ใช้วัดเป็นศูนย์กลางความร่วมมือระหว่างพระสงฆ์ ชุมชน และภาครัฐ โดยบูรณาการหลัก 5 ส. จิตอาสา และสัปปายะ เพื่อพัฒนาพื้นที่วัดให้สะอาด เป็นระเบียบ ปลอดภัย และส่งเสริมสุขภาวะของชุมชนอย่างยั่งยืน


2) การพัฒนากิจกรรมงานสาธารณูปการตามโครงการ “วัด ประชารัฐ สร้างสุข” เป็นกระบวนการบูรณาการความร่วมมือระหว่างวัด ชุมชน ภาครัฐ และภาคีเครือข่าย โดยผสานหลัก 5ส. จิตอาสา และสัปปายะ ในการวางแผนและจัดกิจกรรมด้านสังคม สิ่งแวดล้อม การศึกษา และวัฒนธรรม เพื่อยกระดับพื้นที่วัดและเสริมสร้างความสามัคคีของชุมชน


3) รูปแบบการบริหารจัดการงานสาธารณูปการตามโครงการ “วัด ประชารัฐ สร้างสุข” เป็นโมเดลการบริหารเชิงพุทธที่บูรณาการหลัก 5 ส. จิตอาสา และสัปปายะ โดยใช้วัดเป็นศูนย์กลางการจัดการพื้นที่สาธารณะ มุ่งสร้างความสะอาด ความเป็นระเบียบ สุขลักษณะ และวินัยของชุมชน จนเกิดสุขภาวะกาย ใจ และสังคมอย่างยั่งยืน                                                      

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา. (2563). คู่มือโครงการวัด ประชา รัฐ สร้างสุข. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงวัฒนธรรม.

พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2536). การศึกษากับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2543). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). ธรรมนูญชีวิต. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2562). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์.

พระมหาณัฏฐ์ฐากร มหาคุโณ (จิตต์เจริญทอง). (2568). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงการวัด ประชา รัฐ สร้างสุขของวัดในอำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก. ในวิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

พระราชธรรมนิเทศ (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2542). บทบาทวัดกับการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2540). คนไทยกับป่า. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.

วศิน อินทสระ. (2549). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: ธรรมดา.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2541). พระพุทธศาสนากับสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

อริย์ธัช เลิศรวมโชค. (2568). รูปแบบการพัฒนาวัดให้เป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ของชุมชนในตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย. วารสารส่งเสริมและพัฒนา

วิชาการสมัยใหม่, 3(5), 223-238. https://www.tci-thaijo.org/articles/social12-3959