ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบซิปปาโมเดล (CIPPA MODEL) ร่วมกับผังความคิดแบบใยแมงมุม เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง สมบัติเชิงกลของสาร รายวิชาฟิสิกส์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบซิปปาโมเดลร่วมกับผังความคิดแบบใยแมงมุม ตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ของนักเรียน ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบซิปปาโมเดล ร่วมกับผังความคิดแบบใยแมงมุม และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบซิปปาโมเดล ร่วมกับผังความคิดแบบใยแมงมุม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ จำนวน 40 คน เลือกโดยใช้วิธีแบบการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 9 แผน มีค่าความเหมาะสม เฉลี่ย 4.66 อยู่ในระดับมากที่สุด 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 40 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.88 และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย ( ) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และค่าที (t-test) แบบ Dependent Sampling
ผลการวิจัย พบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบซิปปาโมเดล ร่วมกับผังความคิดแบบใยแมงมุม เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง สมบัติเชิงกลของสาร รายวิชาฟิสิกส์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เท่ากับ 81.53/82.69 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) ผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หลังการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบซิปปาโมเดล ร่วมกับผังความคิดแบบใยแมงมุม สูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบซิปปาโมเดล ร่วมกับผังความคิดแบบใยแมงมุม โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.62)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: สยามสปอรต์ซินดิเคท.
ทิศนา แขมมณี. (2560). รูปแบบการเรียนการสอน: ทางเลือกที่หลากหลาย. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา เขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นาถสินี ไทยอ่อน. (2564). การพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการและความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับแผนผังความคิด. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปิยะมาศ พยัคฆเดช. (2560). การศึกษาผลการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้โลกาภิวัฒน์และความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบซิปปาร่วมกับแนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบ Connectivism. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
พัชรี พิชัยรัตน์. (2563). การจัดการเรียนรู้แบบ SQ4R ร่วมกับเทคนิคแผนผังความคิดเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการอ่านภาษาอังกฤษ และทักษะการรู้คิดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านจ้อง อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
รัตน์ติยา ใช้สอย (2565). การจัดการเรียนรู้ด้วยแผนผังความคิดที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ด้านการอ่านของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช. (2568). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2568. อุบลราชธานี: โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2557). การออกแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดแบบ Backward Design. มหาสารคาม: กากะเยีย.
วิไล รัตนทิพย์. (2556). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์เรื่องสารและการจำแนกสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้รูปแบบการสอนแบบซิปปาโมเดลร่วมกับผังกราฟิก. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศรินยา ว่องไว. (2561). ผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง กฎหมายในชีวิตประจำวันกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้บทเรียนสำเร็จรูปร่วมกับการจัดการเรียนรู้ซิปปาโมเดล (CIPPA MODEL). ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
สถาบันทดสอบการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.). (2568). รายงานสรุปผลการทดสอบ O-NET ปีการศึกษา 2566-2567. เรียกใช้เมื่อ 12 กันยายน 2568 จาก https://www. niets.or.th/th/catalog/view/497
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สมนึก ภัททิยธนี. (2562). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 13). กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
สุกัญญา เชยโพธิ์. (2561). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลางโดยใช้โมเดลซิปปา. นครราชสีมา: คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
สุกัญญา โยธายุทธ. (2561). การพัฒนาการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคจิ๊กซอร์ ประกอบแผนผังความคิดประเภทใยแมงมุม เรื่อง พุทธประวัติ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุวิทย์ มูลคำ. (2552). 20 วิธีการจัดการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม จริยธรรม ค่านิยม และการเรียนรู้โดยแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: ภาพพิมพ์.
อมรินทร์ มาตทะวัน. (2555). การเปรียบเทียบผลการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างการเรียนจากโปรแกรมบทเรียนแบบซิปปาโมเดลกับการเรียนปกติ. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
