ทักษะความเป็นผู้นำด้านดิจิทัลเพื่อการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตหอไตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาทักษะความเป็นผู้นำด้านดิจิทัลเพื่อการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา และ 2. ศึกษาข้อเสนอการพัฒนาทักษะความเป็นผู้นำด้านดิจิทัลเพื่อการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา อำนาจเจริญ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 172 คน จำแนกเป็นผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 8 คน และครูผู้สอน จำนวน 164 คน โดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าอำนาจจำแนกรายข้อ ระหว่าง .57-.80 และความเชื่อมั่นเท่ากับ .96 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) ทักษะความเป็นผู้นำด้านดิจิทัลเพื่อการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมและรายด้าน มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก และ 2) ข้อเสนอการพัฒนาทักษะความเป็นผู้นำด้านดิจิทัลเพื่อการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา มีข้อเสนอการพัฒนาที่สำคัญ ดังนี้ (1) ผู้บริหารควรมีทักษะในการนำระบบ HR Analytics วิเคราะห์ข้อมูลบุคลากร เพื่อวางแผนอัตรากำลังล่วงหน้า 3-5 ปี ได้อย่างแม่นยำ แทนการวางแผนแบบตั้งรับ (2) ผู้บริหารควรเป็นผู้นำในการนำร่องการใช้เครื่องมือวางแผนอัตรากำลังดิจิทัลในกลุ่มผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง เพื่อสร้างต้นแบบความสำเร็จ (3) ผู้บริหารควรใช้ AI หรือระบบคะแนนอัตโนมัติ ช่วยประเมินผู้สมัครอย่างเป็นธรรมและอิงข้อมูลจริง และ (4) ผู้บริหารควรมุ่งพัฒนาบุคลากร และส่งเสริมความก้าวหน้าของบุคลากรให้มีความรู้ความสามารถเพิ่มขึ้น เกี่ยวกับงานที่รับผิดชอบในหน้าที่ โดยให้มีบุคลากรที่เป็นแกนนำหลัก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชริญญา สิทธิมงคล และอัจศรา ประเสริฐสิน. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงกับการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 21(40), 142-152.
เดชา เดชาวัฒนไพศาล. (2563). (พิมพ์ครั้งที่ 2). การจัดการทรัพยากรบุคคลพื้นฐานแนวคิดเพื่อการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บริพัฒน์ สารผล. (2565). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ปทุมพร กาญจนอัตถ์. (2561). แนวทางการบริหารงานบุคคลที่มีประสิทธิภาพในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ฝนทิพย์ หาญชนะ และคึกฤทธิ์ ศิลาลาย. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครู โรงเรียนสหวิทยาเขตชลบุรี 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(6), 117–133.
เพ็ญนภา สีหาบุญจันทร์. (2562). สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ในการพัฒนาการบริหารงานบุคคลสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มณีรัตน์ ชัยยะ และเพ็ญศรี ฉิรินัง. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ภายใต้การเปลี่ยนแปลงสู่ยุคดิจิทัล (Digital HR). วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(1), 104-115.
มลฤดี เพ็งสง่า และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2566). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 24(2), 162-175.
รัฐนันท์ รถทอง. (2568). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 11(3), 520-535.
โรงเรียนกุดข้าวปุ้นวิทยา. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
โรงเรียนเกษมสีมาวิทยาคาร. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
โรงเรียนขุมคำวิทยาคาร. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
โรงเรียนโนนกุงวิทยาคม. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
โรงเรียนมัธยมตระการพืชผล. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
โรงเรียนสะพือวิทยาคาร. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
ศิวาพัชญ์ บำรุงเศรษฐพงษ์ และคณะ (2564). ตัวแบบการพัฒนาคุณลักษณะด้านดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศิลปการจัดการ, 5(3), 688–702.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). คู่มือหลักสูตรการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาก่อนแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2567). แนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ. 2566-2570. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
Kotter, J. P. (2012). Leading change. Boston, MA: Harvard Business Review Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Westerman, G., Bonnet, D., & McAfee, A. (2014). Leading digital: Turning technology into business transformation. Boston, MA: Harvard Business Review Press.
