ปัจจัยความสำเร็จในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน : กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านเขาเฒ่า จังหวัดพังงา

Main Article Content

วิลาวัลย์ รอดสุด

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยความสำเร็จในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านเขาเฒ่า จังหวัดพังงา                                   และ 2) ศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะของการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านเขาเฒ่า จังหวัดพังงา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ                                โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 16 คน ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา รองผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน                     และผู้ปกครองนักเรียน ข้อมูลที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์ ด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงคุณภาพ (Qualitative content analysis)


          ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาปัจจัยความสำเร็จในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน พบว่า การส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนของโรงเรียนบ้านเขาเฒ่า จังหวัดพังงา มีปัจจัยความสำเร็จสำคัญ 4 ด้าน ได้แก่ การมีส่วนร่วมของ  ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง การสร้างภาคีเครือข่าย การประชาสัมพันธ์ และการบริการชุมชน                     โดยโรงเรียนเปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง                            มีการสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ใช้ช่องทางการสื่อสารที่หลากหลาย                 และจัดกิจกรรมที่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชน ส่งผลให้เกิดความไว้วางใจและความสัมพันธ์อันดีระหว่างโรงเรียนกับชุมชน 2) ผลการศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน พบว่า ปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงาน ได้แก่ ข้อจำกัดด้านเวลา ความพร้อมของผู้ปกครอง การเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร และงบประมาณในการดำเนินงาน สำหรับข้อเสนอแนะ คือ ควรส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างเป็นระบบ ขยายความร่วมมือกับ ภาคีเครือข่าย และพัฒนาระบบการสื่อสาร รวมถึงการบริการชุมชนอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้การดำเนินงานมีประสิทธิภาพและเกิดความยั่งยืน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

จิระศักดิ์ แข็งแรง และกฤตฏ์ ชมภูวิเศษ. (2567). แนวทางการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(6), 1117-1130.

ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะมหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(2), 13-43.

ลักษ์พงษ์ ปิงเมือง. (2566). การบริหารความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน สหวิทยาเขตภูกามยาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพะเยา. ใน การศึกษา ค้นคว้าด้วยตนเองการศึกษามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์. มหาวิทยาลัยพะเยา.

มณีรัตน์ พัฒศรี. (2567). กลยุทธ์การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนของโรงเรียน บ้านท่าลาดขาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปีพ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

หทัยกาญจน์ ก๋ามิ่ง. (2568). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดลำปาง. ใน การศึกษา ค้นคว้าด้วยตนเองการศึกษามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์. มหาวิทยาลัยพะเยา.