ความสัมพันธ์ระหว่างมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแซนโฎนตา กับการส่งเสริมอนุรักษ์ประเพณีแซนโฎนตาบ้านจำนรรจ์ ตำบลตาอุด อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัย เรื่อง มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแซนโฎนตาบ้านจำนรรจ์ ตำบลตาอุด อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ มีวัตถุประสงค์เพื่อความสัมพันธ์ระหว่างมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแซนโฎนตากับการส่งเสริมอนุรักษ์ประเพณีแซนโฎนตาบ้านจำนรรจ์ ตำบลตาอุด อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรในการวิจัย ได้แก่ ตัวแทนครัวเรือนในหมู่บ้านจำนรรจ์ จำนวน 144 คน โดยผู้วิจัยเก็บข้อมูลทั้งหมด ใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าแจกแจงความถี่และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
ผลการวิจัย พบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแซนโฎนตากับการส่งเสริมอนุรักษ์ประเพณีแซนโฎนตาบ้านจำนรรจ์ ตำบลตาอุด อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยรวมอยู่ในระดับสูง มีความสัมพันธ์อยู่ในระดับสูง เท่ากับ .882
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม. (2559). วัฒนธรรม วิถีชีวิต และภูมิปัญญา. กรุงเทพมหานคร: รุ่งศิลป์การพิมพ์ (1977).
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2553). การจัดการเรียนรู้แนวใหม่. นนทบุรี: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง.
ที่ทำการผู้ใหญ่บ้านบ้านจำนรรจ์. (2568). ข้อมูลพัฒนาหมู่บ้านจำนรรจ์. บ้านจำนรรจ์: จังหวัดศรีสะเกษ.
นันธวัช นุนารถ. (2560). ภูมิปัญญาท้องถิ่น คุณค่าแห่งวิถีชีวิต วัฒนธรรม เพื่อการศึกษาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 12 (34), 17–26.
บุณยเสนอ ตรีวิเศษ. (2564). พิธีบุญถือบิณฑ์ (พิธีช็อนกันเบ็ญ) ของชาวเขมรถิ่นไทยและชาวเขมรกัมพูชา: จุดร่วมของความเชื่อและจุดต่างทางอุดมการณ์. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 8(2), 166- 185.
พระครูกิตติพิพัฒน์ (ดวง กิตฺติปญฺโญ). (2562). แนวทางการส่งเสริมประเพณีบุญแขนโฎนตาคนไทยเชื้อสายเขมรบ้านสว่านสว่าง ตำบลศรีสว่าง อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระนัด จารุวณฺโณ (ยีรัมย์), สงวน หล้าโพนทัน และ พระครูวินัยธรธรรมรัตน์ เขมธโร. (2564). การศึกษาวิเคราะห์ความเชื่อและพิธีกรรมในการทำบุญแซนโฏนตา ของชาวจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 6(2), 301 - 315.
เมธาวี ศิริวศ์. (2556). ประเพณีประดิษฐ์กับการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม กรณีศึกษา งานเทศกาลประเพณีแชนโฎนตา อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิลาวัณย์ ประวาสุข, คนึงนิตย์ ไสยโสภณ และ บุญยัง หมั่นดี. (2560). การพัฒนาศิลปะการแสดงจากพิธีกรรมแซนโฎนตากลุ่มชาติพันธุ์ไทยเขมรในจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการรมยสาร, 15(1), 145 – 156.
ศศิวิมล กาหลง, วิภวานี เผือกบัวขาว, ยโสธารา ศิริภาประภากร, สาโรช เผือกบัวขาว, พนิต ศรประดิษฐ์ และ สุริยา คลังฤทธิ์. (2567). บูรณาการคำสอนทางพระพุทธศาสนาที่ปรากฏในประเพณีแชนโฎนตากับหลักสูตรสถานศึกษา กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2551. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 7(3), 249 – 265.
สารภี ขาวดี. (2559). ประเพณีแซนโฏนตา: การสืบทอดและการดำรงอยู่ในบริบทพื้นที่ตั้งเดิม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 7(2), 131–163.
Walter, W. (1971). Social Policy Research and Analysis: The Experience in The Federal Social Agencies. New York: American Elsevier Publishing Co.
