การศึกษาการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยของ โรงเรียนทุ่งโพธิ์วิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพบริบทปัจจุบันและแนวคิดที่สะท้อนผ่านการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย และ 2) ศึกษาแนวปฏิบัติและข้อเสนอแนะในการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยของโรงเรียนทุ่งโพธิ์วิทยา ดำเนินการโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เก็บรวมรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้างจากผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 15 คน ประกอบด้วย ผู้อำนวยการโรงเรียน
รองผู้อำนวยการฝ่ายกิจการนักเรียน ประธานคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ครูประจำชั้น และตัวแทนเครือข่ายผู้ปกครองนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยหลักการวิเคราะห์แบบสามเส้า (Triangulation)
ผลการวิจัย พบว่า โรงเรียนมีการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยอย่างเป็นระบบ สภาพบริบทสะท้อนถึงการกำหนดนโยบายที่ชัดเจน มีระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่มีประสิทธิภาพ และเน้นการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในด้านภัยจากความรุนแรง มีมาตรการป้องกันการกลั่นแกล้งและพฤติกรรมเสี่ยงด้านอุบัติเหตุ มีการตรวจสอบอาคารสถานที่และจัดทำแผนเผชิญเหตุอย่างเป็นรูปธรรม ด้านการละเมิดสิทธิ มีการส่งเสริมความเสมอภาคและกลไกรับเรื่องร้องเรียน และด้านสุขภาวะทางกายและจิต มีการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้และดูแลสุขภาพรอบด้าน สำหรับแนวปฏิบัติเน้นการดำเนินงานเชิงป้องกันและการสร้างความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ข้อเสนอแนะจากการศึกษาคือ ควรพัฒนามาตรการป้องกันและจัดการอุบัติเหตุอย่างต่อเนื่องและเป็นระบบ โดยมุ่งเน้นการปรับปรุงสภาพแวดล้อมทางกายภาพให้ปลอดภัย การกำหนดแนวปฏิบัติที่ชัดเจน รวมทั้งการเสริมสร้างความรู้และความตระหนักด้านความปลอดภัยให้แก่ครูและนักเรียนอย่างสม่ำเสมอ เพื่อสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยที่ยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรรณพล เหิมขุนทด. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. ใน วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
กิ่งกนก กิณเรศ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ญาณัจฉรา สมุทรคีรี และคณะ. (2566). ความเครียดระหว่างการเรียนออนไลน์ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ตำบลหนองรี อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี, 6(1), 70-81.
นิชาภา เจริญรวย. (2566). การบริหารสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อทักษะการ เรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
วชรกมล สุศรี และคณะ. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุของการบริหารสถานศึกษาที่มีอิทธิพลต่อการบริหารความปลอดภัยในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(1), 263-278.
ศตวรรษ ถวิลคำ และศิริรัตน์ ทองมีศรี. (2566). การจัดการความปลอดภัยในโรงเรียน กลุ่ม เครือข่ายที่ 42 – 43 สำนักงานเขตหนองจอก สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 5(2), 209-221.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สภาองค์กรของผู้บริโภค. (2568). เด็กไทย 40% เคยพบความรุนแรงในโรงเรียน สภาผู้บริโภคเร่งผลักดัน “โรงเรียนปลอดภัย”. เรียกใช้เมื่อ 18 กันยายน 2568 จาก https://www.tcc.or.th/180568-school-violence/
อดิศร ดีปานธรรม และคณะ. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการด้านความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร บริหารการศึกษา มศว, 16(31), 66–74.
อนุรักษ์ จันทร์รอด. (2565). การศึกษาความรุนแรงของพฤติกรรมการกลั่นแกล้งกันของนักเรียนในโรงเรียนอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(1), 43-56.
อภิบาล สุวรรณโคตร์ และสมหญิง จันทรุไทย. (2563). การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา ศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาหนองบุญมาก 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(7), 74-86.
