ความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาการศึกษาและการศึกษาคนพิการ ในพื้นที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัย เรื่อง แนวทางการพัฒนาการศึกษาสำหรับคนพิการในพื้นที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการพัฒนาการศึกษาคนพิการ 2) ระดับการศึกษาคนพิการ และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาการศึกษากับการศึกษาคนพิการในพื้นที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ประชากรคือคนพิการทุกประเภทในอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา คำนวณหาขนาดกลุ่มตัวอย่างได้จำนวน 336 คน คำนวณจากสูตรทาโร ยามาเน่ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

  ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับการพัฒนาการศึกษาสำหรับคนพิการในพื้นที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2) ระดับการศึกษาคนพิการในพื้นที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง 3) ความสัมพันธ์ระหว่างความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาการศึกษากับการศึกษาคนพิการในพื้นที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา โดยรวมมีความสัมพันธ์อยู่ในระดับต่ำมาก เท่ากับ .248 หากพิจารณารายด้าน พบว่า เครื่องมือ อยู่ระดับต่ำ .343 สูงที่สุด ส่วนที่มีสัมพันธ์มีค่าสหสัมพันธ์เพียร์สันน้อยสุด คือ นักเรียนนักศึกษา อยู่ระดับต่ำมาก .045 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01